[T] Margot Kidder: Lois Lane Christophera Reeve'a, od 1978 do 1987 roku

Z Yellowknife do Hollywood

Margaret Ruth Kidder rodzi się 17 października 1948 roku w Yellowknife, na Terytoriach Północno-Zachodnich Kanady, z ojca Amerykanina, inżyniera górnictwa, i matki Kanadyjki. Jej dzieciństwo mija od obozu górniczego do obozu górniczego, w odizolowanych miastach Dalekiej Północy, przed szkołą z internatem w Toronto.

Debiutuje w kanadyjskiej telewizji pod koniec lat 60., a potem wyjeżdża do Hollywood. Jej pierwsze znaczące filmy to kino gatunkowe: Siostry (1972) Briana De Palmy, w którym gra rozdzielone bliźniaczki syjamskie, i Black Christmas (1974), jeden z pierwszych slasherów w historii.

W 1975 roku partneruje Robertowi Redfordowi w The Great Waldo Pepper (w oryginale). Jest wtedy uznaną aktorką kina niezależnego, o chrapliwym głosie i legendarnej szczerości, ale jeszcze nie gwiazdą.

Gdy producenci Superman szukają swojej Lois, ma dwadzieścia osiem lat, za sobą małżeństwo z pisarzem Thomasem McGuane'em, córkę Maggie, urodzoną w 1976 roku, i żadnej ochoty grać naiwnych dziewcząt.

Casting Supermana w 1977 roku

Obsadzenie Superman to jeden z najdłuższych w historii kina. Producenci Alexander i Ilya Salkindowie oraz reżyser Richard Donner przesłuchują dziesiątki aktorek do roli Lois Lane, w tym kilka już ustalonych nazwisk. Margot Kidder odbywa zdjęcia próbne w 1977 roku, naprzeciw dopiero co wybranego Christophera Reeve'a.

To, co przesądza dla Donnera, to próba sceny na balkonie: wywiad z Supermanem na tarasie Lois. Kidder jest w niej nerwowa, zabawna, niezdarna, a przede wszystkim wiarygodna jako dziennikarka, która nie może uwierzyć w to, co widzi. Reżyser opowiadał, że scena została zagrana dokładnie tak jak w filmie.

Kontrakt zostaje podpisany na dwa filmy kręcone jeden po drugim, Superman i Superman II, w Anglii, w studiach Pinewood, ze scenami w Nowym Jorku i w Kanadzie. Zdjęcia trwają blisko dwa lata.

Dla aktorki to skok w nieznane: budżet ponad pięćdziesięciu milionów dolarów, Marlon Brando i Gene Hackman na afiszu, i nieznany partner, którego będzie, na swój sposób, chronić.

Jej Lois Lane: dziennikarka, która nie przeprasza

Nasz artykuł o Lois Lane opisuje wszystkie wersje postaci. Ta Margot Kidder jako pierwsza naprawdę istnieje w kinie i ustala wzór: reporterka, która pali, nie umie pisać ortograficznie, przerywa wszystkim i traktuje Clarka Kenta jak mebel.

Jej Lois nie jest damą w opałach, nawet gdy nią jest. Spada z helikoptera, zostaje pogrzebana w samochodzie, ale to ona prowadzi każdą scenę. Film gra jej wygadaniem: „Trzyma mnie pan? A kto trzyma pana?”, rzuca Supermanowi, który właśnie złapał ją w locie.

Scena lotu nad Metropolis, na wierszu Can You Read My Mind, stała się najsłynniejszą sceną miłosną kina superbohaterskiego. Kidder jest w niej filmowana w zbliżeniu przez kilka minut, bez słowa dialogu do Supermana: wszystko przechodzi przez spojrzenie.

Tę mieszankę cynizmu i zachwytu wniosła sama. Donner chciał nowoczesnej Lois; Kidder dała mu Lois, która nigdy nie przeprasza za to, kim jest.

Cztery filmy od 1978 do 1987 roku

Margot Kidder wcielała się w Lois w czterech filmach ery Reeve'a:

• Superman (1978) : spotkanie, lot, śmierć Lois w trzęsieniu ziemi i cofnięcie czasu przez Supermana, by ją ocalić. Rola przynosi jej nagrodę Saturn dla najlepszej aktorki.
• Superman II (1980) : Lois odkrywa sekret Clarka, spędza z nim noc w Fortecy, a potem traci to wspomnienie przez pocałunek. Nasza analiza Superman II wraca do tego filmu często uznawanego za najlepszy w sadze.
• Superman III (1983) : występ trwający kilka minut na otwarcie i na koniec filmu, z powodów wyjaśnionych niżej.
• Superman IV (1987) : Lois odzyskuje pełną rolę, z nowym lotem i sceną, w której Clark ponownie ujawnia jej swoją tożsamość, zanim wymaże ją po raz drugi.

Dziewięć lat dzieli pierwszy i ostatni film. Żadna aktorka nie niosła Lois w kinie przez tak długi okres, na równi z Amy Adams pod względem liczby filmów.

W międzyczasie kręci Amityville (1979), wielki sukces kina grozy, który potwierdza, że nie jest więźniarką peleryny.

Kłótnia z Salkindami i Superman III

Film z 1983 roku pokazuje ją wyjeżdżającą na wakacje na Bermudy od pierwszych minut i wracającą dopiero na koniec. Lana Lang, grana przez Annette O'Toole, zajmuje miejsce obiektu uczuć. Nasza analiza Superman III szczegółowo opisuje ten osobny film, w którym nieobecność Lois to tylko jeden z problemów.

Aktorka nigdy nie zmieniła swojej wersji faktów: została ukarana za obronę Donnera. Ilya Salkind kwestionował to odczytanie, mówiąc o wyborze scenariuszowym. Publiczność stwierdziła przede wszystkim, że film bez Lois był najsłabszy.

Gdy produkcja przechodzi do Cannon Films przy Superman IV, odzyskuje pełną rolę. Christopher Reeve zażądał jej powrotu jako jednego z warunków ponownego założenia peleryny.

Duet z Christopherem Reeve'em

Para tworzona przez Margot Kidder i Christophera Reeve'a pozostaje punktem odniesienia wszystkich adaptacji. Dzieliły ich cztery lata, ona starsza, i planowa zażyłość, którą oboje szczegółowo opowiadali: ona go poszturchiwała, on uważał ją za nieprzewidywalną i, jak mówił, niezbędną.

Ich chemia opiera się na kontraście. Reeve gra powagę i łagodność; Kidder gra chaos i ironię. Gdy są razem, każde odsłania drugie: Clark staje się wzruszający, bo Lois go poszturchuje, Lois staje się wrażliwa, bo Superman ją widzi.

Po wypadku jeździeckim Reeve'a w 1995 roku, który zostawił go sparaliżowanym, Margot Kidder pozostaje jedną z jego najbliższych przyjaciółek. Uczestniczy w zbiórkach funduszy jego fundacji i publicznie oddaje mu hołd po jego śmierci w 2004 roku.

W 2004 roku występuje zresztą w Smallville, w roli Bridgette Crosby, wysłanniczki doktora Swanna, granego przez samego Reeve'a. Oboje aktorzy nie dzielą sceny, ale serial łączy ich po raz ostatni w tym samym świecie.

Próby: wypadek, choroba, zaangażowanie

Życie Margot Kidder po Supermanie było trudne i mówiła o nim z rzadką szczerością. W 1990 roku wypadek na planie serialu zostawia ją częściowo sparaliżowaną przez blisko dwa lata, niezdolną do pracy, i prowadzi ją do bankructwa.

Żyje też z chorobą afektywną dwubiegunową, zdiagnozowaną w 1988 roku. W 1996 roku bardzo nagłośniony kryzys sprawia, że znika na kilka dni w Los Angeles, zanim zostaje odnaleziona w ogrodzie w Glendale. Zamiast się ukrywać, postanawia o tym mówić i staje się w latach 2000 słuchanym głosem w sprawie zdrowia psychicznego.

Osiadła w Livingston w Montanie, uzyskuje obywatelstwo amerykańskie w 2005 roku i angażuje się w politykę, przeciw wojnie w Iraku, a potem na rzecz środowiska. Nadal gra, głównie w telewizji, i zdobywa w 2015 roku Emmy Award za rolę w serialu dla młodzieży R.L. Stine's The Haunting Hour.

Umiera w Livingston 13 maja 2018 roku, w wieku sześćdziesięciu dziewięciu lat. Władze stwierdzają samobójstwo przez przedawkowanie leków i alkoholu. Jej córka Maggie chciała, by ten wniosek został podany do publicznej wiadomości, aby choroba matki nie została przemilczana.

Co zostawia postaci

Margot Kidder zdefiniowała Lois Lane dla kina. Przed nią postać istniała w komiksach, serialach kinowych i serialu z George'em Reevesem; po niej ma twarz, głos i rytm. Każda aktorka, która nastąpiła po niej, od Teri Hatcher po Rachel Brosnahan, musiała określić się wobec niej.

Narzuciła też ideę, która nie była oczywista w 1978 roku: Lois to postać komiczna. Jej niezdarność, błędy ortograficzne, zbyt szybkie riposty stały się cechami postaci, przejętymi aż po film Jamesa Gunna, którego Lois jest przede wszystkim zabawna.

Wreszcie zostawia przykład odwagi poza ekranem. Mówiąc o swojej chorobie w czasach, gdy niewielu aktorów to robiło, oddała przysługę, której jej filmy nie mogłyby oddać. Nasz przegląd kobiety świata Supermana przypomina miejsce, jakie zajmuje Lois, a więc i ona, w tej galerii.

Aby umiejscowić jej filmy wśród wszystkich innych, nasza pełna lista filmów o Supermanie umieszcza erę Reeve'a w chronologii.

Podsumowanie

Margot Kidder wymyśliła kinową Lois Lane: zabawną, szybką, niedoskonałą, nigdy uległą. Cztery filmy z Christopherem Reeve'em, scena lotu, która stała się legendą, kłótnia z producentami, która mówi wszystko o jej charakterze, i życie po pelerynie naznaczone próbami i odwagą, by je nazwać.

Spin-off wyprodukowany przez tych samych Salkindów, bez Reeve'a i bez niej, jest opowiedziany w naszym artykule o Supergirl (1984).

Dla Lois, które nastąpiły po niej w kinie, zobacz nasze portrety Kate Bosworth iAmy Adams ; w telewizji portretErica Durance.

Blisko pięćdziesiąt lat po filmie z 1978 roku jej Lois pozostaje wzorcem. Można woleć Ericę Durance lub Amy Adams; nie można ich zrozumieć bez niej.

Aby pójść dalej, nasz portret Christophera Reeve'a opowiada drugą połowę duetu, a nasz artykuł o Lex Luthor Gene'a Hackmana dopełnia trio z 1978 roku.