[T] Calista Flockhart: Cat Grant w Supergirl, mentorka Kary Danvers

Przed Supergirl: Broadway i Ally McBeal

Calista Kay Flockhart rodzi się 11 listopada 1964 roku we Freeport w stanie Illinois. Wykształcona w aktorstwie na Uniwersytecie Rutgersa, debiutuje na Broadwayu w 1994 roku w Szklanej menażerii Tennessee Williamsa, w roli Laury Wingfield. W kinie zwraca na siebie uwagę w The Birdcage (1996), u boku Robina Williamsa i Nathana Lane'a.

Potem przychodzi rola, która zmienia wszystko. W 1997 roku David E. Kelley powierza jej tytułową postać wAlly McBeal, bostońskiej adwokatki z muzycznymi halucynacjami i skomplikowanymi miłościami. Serial staje się światowym fenomenem, trwa pięć sezonów do 2002 roku i przynosi jej Złoty Glob w 1998 roku oraz kilka nominacji do Emmy.

Ally McBeal czyni z niej twarz znaną na całej planecie, do tego stopnia, że trafia na okładkę Time w 1998 roku. Potem gra w Brothers & Sisters (2006–2011), gdzie przez pięć sezonów wciela się w Kitty Walker, republikańską publicystkę polityczną w demokratycznej rodzinie.

Gdy Supergirl powstaje w 2015 roku, Calista Flockhart niosła więc już dwa udane seriale przez ponad dwieście odcinków. Nie ma nic do udowodnienia, co będzie się liczyć w sposobie, w jaki podejdzie do Cat Grant.

Cat Grant: od dziennikarki z komiksów po szefową CatCo

W komiksach Cat Grant to dziennikarka Daily Planet stworzona w 1987 roku, felietonistka towarzyska i okazjonalna rywalka Lois Lane. Serial Supergirl radykalnie ją przekształca: staje się Cat Grant, założycielką i prezeską CatCo Worldwide Media, medialnego imperium z siedzibą w National City.

Ta Cat to self-made woman, groźna w interesach, cięta wobec pracowników, i to ona zatrudnia Karę Danvers jako asystentkę. To także ona w pierwszym odcinku nadaje bohaterce imię „Supergirl” i broni tego wyboru wobec Kary, która wolałaby „Superwoman”.

Postać wiele zawdzięcza Mirandzie Priestly, redaktor naczelnej z Diabeł ubiera się u Prady, i serial otwarcie przyjmuje to nawiązanie. Ale Calista Flockhart dodaje coś: pod twardością inteligencję ludzi, która czyni z Cat pierwszą postać domyślającą się, że jej asystentka i Supergirl to jedna osoba.

Nasz artykuł o Kara Zor-El opisuje historię bohaterki w komiksach; ten skupia się na wersji telewizyjnej i miejscu, jakie zajmuje w niej Cat Grant.

Sezon 1: mentorka Kary Danvers

Emitowany na CBS od października 2015 do kwietnia 2016 roku pierwszy sezon czyni z Cat Grant główną postać, obecną w każdym odcinku. Jej rola jest podwójna: nieznośna szefowa Kary za dnia, mimowolna doradczyni Supergirl wieczorem.

Niektóre sceny stały się klasykami serialu. Cat tłumacząca Supergirl, że musi najpierw nauczyć się nosić kostium, zanim uratuje świat; Cat, która wobec Kary w kryzysie pewności siebie przypomina jej, że niczego nie buduje się bez wcześniejszych porażek; Cat konfrontująca asystentkę z oczywistością jej podwójnej tożsamości, zanim da się przekonać, że jest inaczej.

Naprzeciw Melissa Benoistróżnica pokoleń działa w pełni. Melissa Benoist ma dwadzieścia siedem lat, Calista Flockhart pięćdziesiąt jeden; jedna gra entuzjazm, druga trzeźwość. Wielu widzów uważa, że ten duet to najlepsze, co serial zrobił.

Sezon kończy się awansem: Cat, która zrozumiała, ile Kara jest warta, wreszcie oferuje jej wybór własnego stanowiska w CatCo. Mentorka puszcza rękę uczennicy, nie mówiąc tego.

Dlaczego wycofała się po sezonie 1

Zmiana stacji wynika z powodów ekonomicznych: Supergirl kosztował CBS drogo, a The CW, która emituje już Arrow i The Flash, pozwalała włączyć go do Arrowverse. Vancouver, gdzie kręcone są te seriale, było oczywistością.

Zamężna od 2010 roku z Harrisonem Fordem i matka syna adoptowanego w 2001 roku, Calista Flockhart nigdy nie ukrywała, że chce pozostać blisko rodziny w Kalifornii. Przechodzi więc ze statusu głównej postaci do postaci powracającej, a potem gościa specjalnego.

Scenarzyści musieli przepisać sezon 2 bez jej punktu zakotwiczenia: James Olsen obejmuje kierownictwo CatCo, Lena Luthor przybywa do National City, a Kara zostaje dziennikarką. Nieobecność Cat jest odczuwalna i serial nigdy tego do końca nie ukrywał.

Jej powroty: sezony 2, 3 i finał

Calista Flockhart wraca czterokrotnie w sezonie 2, w tym w finałowym podwójnym odcinku, w którym Cat Grant znów zabiera głos publicznie wobec inwazji Daxamitów. Jej występy są krótkie, ale każdy jest napisany jak wydarzenie.

W sezonie 3 Cat opuszcza CatCo, by zostać rzeczniczką Białego Domu przy prezydent Olivii Marsdin. Tylko dwa występy, ale poszerzają postać: Cat nie jest już szefową gazety, mówi w imieniu kraju.

Potem przychodzi finał serialu, wyemitowany w listopadzie 2021 roku. Cat Grant wraca po raz ostatni i to jej Kara udziela wywiadu, w którym ujawnia światu, że jest Supergirl. Koło się zamyka: ta, która nazwała bohaterkę w pierwszym odcinku, przyjmuje jej wyznanie w ostatnim.

Ten scenariuszowy wybór mówi wszystko o znaczeniu postaci. W sześciu sezonach i ponad stu dwudziestu odcinkach serial miał dziesiątki postaci; na ostatnie słowo przywołał Cat Grant.

Co Calista Flockhart wniosła do postaci

Cat Grant z komiksów to wymienna postać drugoplanowa; ta z serialu to postać kompletna i to aktorka jest za to odpowiedzialna. Trzy wybory tłumaczą ten sukces.

Najpierw rytm. Calista Flockhart gra Cat jak motor: mówi szybko, przerywa, rozkazuje, nigdy nie krzycząc. Ta energia pochodzi prosto z Ally McBeal, ale odwrócona: tam, gdzie Ally wątpiła we wszystko, Cat nie wątpi w nic, przynajmniej publicznie.

Potem rysa. Od sezonu 1 serial pokazuje Cat jako nieobecną matkę, dręczoną relacją ze starszym synem Adamem, a potem uważną wobec młodszego Cartera. Aktorka gra te sceny bez patosu i to czyni je wiarygodnymi.

Wreszcie spojrzenie na Karę. Cat to jedyna postać, która traktuje Karę jak zdolną dorosłą, a nie jak bohaterkę do ochrony. Nasz materiał o tym, co odróżnia Supergirl od Supermana podkreśla tę różnicę: Kara musi się uczyć, a Cat jest tą, która ją uczy.

Po Supergirl: Feud i teatr

Od SupergirlCalista Flockhart grała niewiele, ale wybierała starannie. W 2022 roku wraca na scenę w Geffen Playhouse w Los Angeles w Kto się boi Virginii Woolf? Edwarda Albeego, w roli Marthy, jednej z najbardziej wymagających w amerykańskim repertuarze.

W 2024 roku wraca do telewizji w Feud: Capote vs. The Swans, serialu Ryana Murphy'ego o upadku Trumana Capote. Wciela się tam w Lee Radziwill, siostrę Jackie Kennedy, w ośmiu odcinkach sezonu, naprzeciw Naomi Watts i Diane Lane.

Jej życie publiczne pozostaje dyskretne. Zamężna z Harrisonem Fordem od 15 czerwca 2010 roku, poznanym na Złotych Globach w styczniu 2002 roku, pojawia się głównie u jego boku na premierach.

Ta rzadkość tłumaczy też przywiązanie fanów Supergirl : każdy powrót Cat Grant był wydarzeniem, bo sama aktorka prawie nigdzie indziej się nie pokazywała.

Co zostawia światu Supermana

Cat Grant istnieje w komiksach od 1987 roku, ale to serial uczynił z niej nazwisko znane szerokiej publiczności. Superman Jamesa Gunna, wydany w 2025 roku, pokazuje zresztą Cat Grant w Daily Planet, graną przez Mikaelę Hoover: bez rozpoznawalności zdobytej dzięki Caliście Flockhart nie jest pewne, czy postać miałaby to miejsce.

Zostawia też model kobiecej mentorki, rzadki w serialach superbohaterskich. Kara nie uczy się od kuzyna ani od zastępczego ojca, lecz od wymagającej szefowej, która niczego jej nie odpuszcza. Nasz przegląd kobiety świata Supermana pokazuje, jak rzadki jest ten typ postaci.

Wreszcie udowodniła, że uznana gwiazda może dołączyć do serialu superbohaterskiego bez protekcjonalności. Jej zaangażowanie w sezon 1 dało Supergirl wiarygodność, jakiej seriale CW nie zawsze miały.

Dla wielu widzów formuła mieści się w jednym zdaniu: Melissa Benoist zrobiła Supergirl, Calista Flockhart zrobiła serial.

Podsumowanie

Calista Flockhart była w pełnym wymiarze w Supergirl tylko przez jeden sezon, a mimo to jej Cat Grant pozostała jednym z jego filarów. Groźna szefowa, mimowolna mentorka, pierwsza, która odgadła sekret Kary, i ostatnia, która przyjęła jej wyznanie, dała serialowi dorosłą postać w gatunku, któremu ich brakuje.

Pierwsza kinowa Supergirl, Helen Slater, gra w serialu przybraną matkę Kary: zobacz nasz artykuł o Supergirl (1984). A dla komiksu, który zainspirował film z 2026 roku, Supergirl: Woman of Tomorrow.

Jej wycofanie, podyktowane życiem rodzinnym bardziej niż scenariuszami, zostawiło pustkę, którą serial wypełnił, nigdy jej nie zastępując. To być może najpiękniejszy hołd, jaki można jej oddać.

Aby pójść dalej, nasz portret Melissa Benoist opowiada drugą połowę duetu, a nasz artykuł o seriale Superman umieszcza Supergirl w historii adaptacji telewizyjnych.