[T] Melissa Benoist: Supergirl z serialu, która nosiła pelerynę przez sześć sezonów

Przed peleryną: Glee i Whiplash

Melissa Marie Benoist urodziła się 4 października 1988 roku. Zanim została Kara Zor-El najdłużej obecną na ekranie w historii adaptacji, jest najpierw aktorką musicalową, wykształconą w śpiewie i tańcu, co tłumaczy sporą część dalszego ciągu.

Szeroka publiczność odkrywa ją w Glee, musicalowym serialu Fox, gdzie gra Marley Rose w latach 2012–2014. Rola to nieśmiała, utalentowana i nieco wycofana licealistka — partytura, która z perspektywy czasu bardzo przypomina Karę Danvers, którą zagra trzy lata później.

W 2014 roku pojawia się w Whiplash, filmie Damiena Chazelle'a o młodym perkusiście jazzowym doprowadzanym do granic przez nauczyciela. Jej rola jest tam drugoplanowa, ale film to wielki sukces krytyczny i daje jej kinową widoczność, jakiej serial dla nastolatków nie mógł zaoferować. W 2015 roku kontynuuje w Danny Collins, u boku Ala Pacino.

Na tym etapie nic szczególnie nie przeznacza jej do superbohaterów. Właśnie to zainteresowało producentów: nie szukali sportsmenki ani gwiazdy kina akcji, lecz aktorki zdolnej uosobić ciepło i niezdarność młodej kobiety, która uczy się stawać bohaterką.

Casting Supergirl w 2015 roku

Gdy Greg Berlanti, Ali Adler i Andrew Kreisberg rozwijają Supergirl dla CBS, zakład jest ryzykowny. W 2015 roku żaden serial o superbohaterce nie utrzymał się jeszcze długo na wielkiej amerykańskiej stacji, a kuzynka Supermana pozostaje dla szerokiej publiczności postacią drugoplanową.

Wybór Melissy Benoist zrywa z oczekiwaniami. Nie ma wyrzeźbionej sylwetki kojarzonej z ówczesnymi filmami superbohaterskimi; ma za to natychmiast sympatyczną obecność, rozbrajający uśmiech i zdolność przechodzenia od komedii do emocji bez zgrzytu. Dokładnie tego wymagała postać pomyślana jako mieszanka optymizmu i wrażliwości.

Pierwszy odcinek zostaje wyemitowany na CBS 26 października 2015 roku. Od pierwszych minut serial zapowiada swój ton: Kara nie jest udręczoną wojowniczką, to przepracowana asystentka, która wreszcie postanawia użyć swoich mocy w biały dzień. Nasz artykuł o różnice między Supergirl a Supermanem wraca do tego, co odróżnia oboje kuzynów w komiksach; serial zaś czyni z tej różnicy temperamentów swój motor.

Jej Kara Danvers: słoneczna bohaterka

W interpretacji Melissy Benoist uderza to, że gra dwie postacie, nigdy nie sprawiając wrażenia, że jedną gra źle. Kara Danvers, asystentka, a potem dziennikarka z National City, jest nerwowa, gadatliwa, nieco niezdarna. Supergirl trzyma się prosto, mówi mniej i patrzy przeciwnikom w twarz.

Przejście między nimi odbywa się przez detale: okulary, oczywiście, ale też głos, który schodzi o ton niżej, i ramiona, które się otwierają. To ten sam mechanizm co u Clarka Kenta, przeniesiony na aktorkę wywodzącą się z teatru muzycznego, która umie używać swojego ciała.

Trzy cechy powracają przez cały serial:

• Optymizm : Kara szczerze wierzy, że ludzie mogą się zmienić, w tym jej wrogowie
• Powstrzymywany gniew : w przeciwieństwie do kuzyna znała Krypton i nosi po nim ranę, którą serial regularnie wykorzystuje
• Stosunek do rodziny : jej przybrana siostra Alex Danvers, grana przez Chyler Leigh, to prawdziwe emocjonalne serce programu

Ta gra pełna niuansów tłumaczy, dlaczego serial mógł utrzymać się sześć sezonów z postacią, którą wielu uważało na początku za zbyt gładką: Melissa Benoist uczyniła tę dobroć wiarygodną, a więc ciekawą.

Od CBS do The CW: sześć sezonów i 126 odcinków

Pierwszy sezon, dwadzieścia odcinków wyemitowanych na CBS między 26 października 2015 a 18 kwietnia 2016 roku, to sukces prestiżowy, ale kosztowny dla stacji ogólnej. Od drugiego sezonu serial przechodzi do The CW, stacji, która gości już Arrow i The Flash. To przeniesienie zmienia wszystko: Supergirl w pełni wchodzi do Arrowverse i zyskuje coroczne crossovery z innymi bohaterami stacji.

Przeprowadzka ma też widoczną konsekwencję: zdjęcia opuszczają Los Angeles na rzecz Vancouver, a serial przyjmuje estetykę bliższą sąsiadom. Fani zauważają, że National City nieco zmienia wygląd; to, co istotne, ton i obsada, pozostaje na miejscu.

Łącznie serial liczy sześć sezonów i 126 odcinków. Ostatni sezon jest emitowany od 30 marca do 9 listopada 2021 roku, z finałem, który gromadzi dużą część historycznych postaci. Aby umiejscowić Supergirl wśród innych programów uniwersum, naszej pełnej liście seriali o Supermanie umieszcza go w chronologii.

Wokół Melissy Benoist obsada wiele zrobiła dla długowieczności programu: Calista Flockhart jako Cat Grant, groźna szefowa z pierwszego sezonu, David Harewood jako J'onn J'onzz, Chyler Leigh jako Alex Danvers i Katie McGrath jako Lena Luthor, której niejednoznaczna przyjaźń z Karą stała się jedną z nici przewodnich serialu.

Jej spotkania z Supermanem na ekranie

Serial o kuzynce Supermana nie mógł uniknąć kwestii kuzyna. Pierwszy sezon celowo trzyma go poza kadrem: widać go z daleka, wymienia się z nim wiadomości, ale jego twarz nigdy się nie pojawia. Wybór jest zręczny: osadza Karę jako pełnoprawną bohaterkę, nie stawiając jej w rywalizacji.

To wraz z przejściem do The CW Superman naprawdę wchodzi na scenę, w osobie Tyler Hoechlin. Sceny między kuzynami należą do najbardziej cenionych w serialu: pokazują ciepłego, niemal braterskiego Kal-Ela, który traktuje Karę jak równą, a nie jak uczennicę.

Ta dynamika została potem przedłużona w Superman & Lois, serialu poświęconym Tylerowi Hoechlinowi i Elizabeth Tulloch. Dla fana oznacza to, że Supergirl Melissy Benoist i Superman Tylera Hoechlina należą do tego samego telewizyjnego uniwersum, nawet jeśli oba programy poszły w końcu w różnych kierunkach.

Jeśli chcesz umieścić tę wersję wśród wszystkich innych, nasz przegląd wszystkich aktorów, którzy grali Supermana, klasyfikuje odtwórców według pokoleń, od kina po telewizję.

Crisis on Infinite Earths: Paragon Nadziei

Szczytem ery Benoist jest crossover Crisis on Infinite Earths, wyemitowany w pięciu częściach: trzy wieczory od 8 do 10 grudnia 2019 roku, a potem zakończenie 14 stycznia 2020 roku. Adaptacja słynnego wydarzenia z komiksów gromadzi wszystkich bohaterów stacji i przywraca historycznych odtwórców świata DC.

W tej historii Kara zostaje wyznaczona jako Paragon Nadziei, jedna z siedmiu postaci mających przetrwać upadek multiwersum, by umożliwić jego odbudowę. Wybór jest spójny ze wszystkim, co serial zbudował: ze wszystkich bohaterów Arrowverse Supergirl jest tą, której optymizm jest samą definicją.

Crossover daje też Melissie Benoist kilka najmocniejszych scen, zwłaszcza gdy Kara jest świadkiem zniszczenia swojej Ziemi i po raz drugi traci wszystko, co jej zostało. Nasz artykuł o Crisis on Infinite Earths i powrocie Supermana Brandona Routha szczegółowo opisuje całe wydarzenie.

Trwała konsekwencja: po kryzysie Ziemia Supergirl zostaje scalona z Ziemią pozostałych bohaterów. Dwa ostatnie sezony rozgrywają się więc w świecie, w którym Kara i jej sojusznicy wreszcie dzielą tę samą rzeczywistość.

Po Supergirl: kim się stała

Koniec serialu w listopadzie 2021 roku nie był końcem kariery, daleko od tego. Melissa Benoist od tego czasu zróżnicowała swoje projekty, celowo oddalając się od superbohaterów, by nie zostać zamkniętą w postaci.

Znajdziemy ją zwłaszcza w The Girls on the Bus, serialu z 2024 roku o dziennikarkach politycznych śledzących kampanię prezydencką — rola reporterki, która oczywiście bawi fanów, bo Kara Danvers sama skończyła jako dziennikarka w National City. Rozwinęła też działalność producencką.

Na płaszczyźnie osobistej zaręczyła się w lutym 2019 roku z Chrisem Woodem, który grał Mon-Ela w Supergirl, zanim poślubiła go we wrześniu tego samego roku. Para to jedna z nielicznych zrodzonych na planie serialu superbohaterskiego, która przetrwała poza zdjęciami.

Wreszcie kilkakrotnie wypowiadała się publicznie na tematy wykraczające poza fikcję, co wzmocniło u jej publiczności przekonanie, że bohaterka i aktorka dzielą to samo poczucie zaangażowania.

Jej dziedzictwo wobec nowej Supergirl

Wraz z filmem Supergirl planowanym na 2026 rok i wyborem Milly Alcock do roli Kary Zor-El w nowym uniwersum DC pytanie o porównanie jest nieuniknione. Oba podejścia są jednak bardzo różne.

Kara Melissy Benoist to bohaterka telewizyjna: budowana w czasie, otoczona rodziną, niesiona cotygodniowym powtarzaniem małych zwycięstw. Nowa wersja, zapowiadana jako twardsza i bardziej poharatana, odpowiada na inne wymagania, wymagania pojedynczego filmu, który musi narzucić postać w dwie godziny.

To, co Melissa Benoist zostawia po sobie, to przede wszystkim dowód: że serial o superbohaterce może trwać sześć sezonów na wielkiej stacji, bez cynizmu i bez rezygnacji z optymizmu postaci. To dalekie od błahostki, gdy pamięta się o ostrożności studiów w 2015 roku.

Zostawia też definicję Supergirl, którą wielu czytelników komiksów w końcu przyjęło: Kara cieplejsza od kuzyna, bardziej impulsywna też, i której siła bierze się w równym stopniu z ludzkich więzi, co z ekspozycji na żółte słońce.

Podsumowanie

Melissa Benoist nie tylko zagrała Supergirl: narzuciła odczytanie postaci, słoneczne i ujmujące, które utrzymało się sześć sezonów i przeszło przez największy crossover superbohaterskiej telewizji. To występ długodystansowy, budowany odcinek po odcinku, i właśnie dlatego trwale zapada w pamięć.

Jej ekranowa szefowa i mentorka ma też swój materiał: przeczytaj nasz portret Calista Flockhart, Cat Grant z serialu.

Nowa kinowa Supergirl jej nie wymaże: będzie się z nią porównywać. A żeby zrozumieć, skąd pochodzi postać, w którą obie się wcielają, nasz artykuł o Karze Zor-El w komiksach opowiada pełną historię Ostatniej Córki Kryptona.