Superboy-Prime: Kal-El z Ziemi-Prime, który stał się antagonistą Infinite Crisis

Superboy Prime: kim jest Kal-El z Ziemi-Prime

Superboy-Prime jest Kal-Elem w ścisłym sensie. Nie klonem, nie robotem, nie moralnie odwróconym odbiciem: to samo kryptońskie imię, ten sam ojciec, ta sama planeta, która wybucha. Zmienia się tylko wszechświat. Jego leży obok, a jego przybrany świat nazywa się Ziemia-Prime.

Pojawia się w listopadzie 1985 roku w DC Comics Presents #87, ze scenariuszem Elliota S. Maggina i rysunkami Curta Swana. Wtedy jest grzecznym, trochę samotnym nastoletnim bohaterem. Nic z wroga.

Imię krąży już w 1985 roku — jedna z dwóch historii w DC Comics Presents #87 nosi już tytuł “The Origin of Superboy-Prime!” — ale postać tak się nie nazywa aż do Infinite Crisis #2, z datą okładki ze stycznia 2006 roku. Nie myli się go z nieudanym sobowtórem z laboratorium ani z złym Supermanem z Ziemi-3.

Ziemia-Prime, świat, na którym Superman jest tylko postacią z papieru

Ziemia-Prime opiera się na zawrotnym pomyśle: to Ziemia czytelników. Nie lata tam żaden superbohater, DC Comics jest wydawnictwem, a Superman jest postacią z papieru.

Stąd dziwne dzieciństwo. Naomi Kent chce dać dziecku na imię Clark, po swoim panieńskim nazwisku; Jerry najpierw odmawia, bo to chrzci go jak bohatera komiksu, a potem ustępuje. Dziewczyna chłopca, Laurie Lemmon, pojawia się w tym samym numerze co on.

Chwyt się rozszedł: Kurt Busiek powiedział, że te wczesne występy podsunęły mu pomysł jego opowieści o Clarku Kencie ze świata bez superbohaterów, czterech numerów wydanych od stycznia 2004 roku.

Stąd jego najmniej kryptońska cecha: świadomość mediów. Superboy-Prime wie, że jest w komiksie, czyta serie DC, zapowiedzi wydawnictwa, fora i zwraca się do czytelnika. W stosie równoległych światów tylko on przeczytał instrukcję.

Od 1985 roku do zniknięcia Ziemi-Prime

Przez jakieś piętnaście lat Clark Kent prowadzi zwykłe życie w nadmorskim miasteczku Nowej Anglii, którego źródła nie nazywają. Przelot komety Halleya budzi jego moce. Źródła nie zgadzają się co do dokładnego wieku, piętnaście albo szesnaście lat: lepiej zostać przy «nastolatku».

Pochodzenie jest kryptońskie od początku do końca: naukowiec, który teleportuje go z Kryptonu, nazywa się Jor-El, jego żona Lara, a Krypton, który wybucha, należy do jego wszechświata. Superman z Ziemi-1 przybywa dokładnie wtedy, gdy moce się ujawniają, ich drogi się krzyżują, a chłopak zatrzymuje falę przypływu. Wraca w Superman t. 1 #414, w grudniu 1985 roku.

Potem wydarzenie, które zrównuje całe Multiwersum, zabiera mu świat: Ziemia-Prime ginie w dziesiątym numerze, z datą okładki ze stycznia 1986 roku. Czterech ocalałych wycofuje się wtedy do zapieczętowanego «wymiaru raju» — Prime, Alexander Luthor Jr., Kal-L, Superman z Ziemi-2, i Lois Lane z tej Ziemi. Prime zamyka się i odtwarza dawne życie za pomocą kryształów. Luthor pokazuje mu potem, co stało się z jego rodziną na następnej Ziemi: rodzice i dziewczyna giną w wypadku samochodowym. Jego napęd jest tam i nazywa się rozczarowanie.

Infinite Crisis: jak Superboy Prime staje się antagonistą

Siedem numerów Infinite Crisis ukazuje się od grudnia 2005 do czerwca 2006 roku, piórem Geoffa Johnsa. Superboy Prime wychodzi z tego na nowo jako antagonista. Jego zarzut: Conner Kent, Superboy tej Ziemi, żyje życiem, które miało być jego, a bohaterowie epoki wydają mu się zachowywać jak zbiry.

Stąd jego najbardziej omawiany gest: zamknięty Prime wali w mur rzeczywistości, a fale uderzeniowe przepisują odcinki ciągłości DC. Czytelnicy nazywają to retcon punch, związanym z ideą Hypertime.

Przemoc wybucha w czwartym numerze, z datą okładki z marca 2006 roku. Giną trzej Titans — Pantha, Baby Wildebeest i Bushido — a Risk traci rękę. Źródła opisują śmierć Panthy jako przypadkowe ścięcie, a Johns upiera się przy wypadku; inne streszczenia piszą tylko, że ją zabija. Jay Garrick, Wally West i Bart Allen zamykają go potem pod sztucznym czerwonym światłem słonecznym, gdzie spędza cztery lata.

Oa, Rao i śmierć Kal-La: cena siódmego numeru

Po ucieczce Prime wraca w zbroi zaprojektowanej w czasie uwięzienia i wzorowanej na Anti-Monitorze: zalewa go żółtą energią słoneczną nawet pod czerwonym słońcem. Black Adam zauważa, że magia prawie nie ma na niego wpływu. W szóstym numerze, z datą okładki z maja 2006 roku, Conner Kent rzuca się na niego, by ocalić Wonder Girl; wybuch, który następuje, stapia równoległe Ziemie w jedną, i Conner od tego umiera.

Siódmy numer podnosi stawkę. Prime szturmuje Oa, przebija mur woli wzniesiony przez Green Lantern Corps i zabija trzydziestu dwóch z nich. Kal-El i Kal-L przelatują z nim potem przez Rao, czerwone słońce Kryptonu: zbroja topi się, a trzej Kryptończycy, wyczerpani, rozbijają się na Mogo. Prime zatłukuje Kal-La na śmierć, potem Kal-El, prawie bez mocy, nokautuje go — liczy się nie urodzenie ani moce, tylko to, co się robi, a to jest linia postępowania Człowieka ze Stali.

Kończy w celi zalanej czerwonym światłem, pilnowanej przez pięćdziesięciu Green Lanterns: strażnicy, nie ofiary. Tam wycina sobie S Supermana na piersi. Rachunek dla Supermana to około roku bez mocy, punkt wyjścia wznowienia, które następuje po wydarzeniu.

Moce i słabości: energia słoneczna, której nie magazynuje

Zestaw jest kryptoński i kompletny: siła, szybkość, wytrzymałość, niewrażliwość, lot, pełna gama spojrzeń, mroźny oddech. Skala jest wykalibrowana na Kryptończykach sprzed 1986 roku, więc powyżej Supermana następnych dekad, a zmiana epoki z 1986 roku tłumaczy tę różnicę.

Jego słabość rządzi całą drogą: nie magazynuje energii słonecznej i musi być stale na nią wystawiony. Czerwone słońce go wysysa, stąd cela w czerwonym świetle i lot przez Rao. Zbroja jest tylko odpowiedzią inżyniera na tę wadę.

Dalej dwie różnice: odmiany kryptonitu nie sięgają go, jeśli nie pochodzą z jego własnego wszechświata, a magia przeszkadza mu niewiele, choć nie wolno mówić o odporności. Jedna pozostała moc nie ma w sobie nic kryptońskiego: bić rzeczywistość, aż opublikowana historia się zmieni. Postać czyta się powszechnie jako alegorię toksycznego fandomu, a Johns powiedział, że chciał, by działał przez przypadek, a potem był tym przerażony.

Superman-Prime: zbroja, Sinestro Corps i czarny strój

Lato 2007: Sinestro Corps atakuje Oa, a Prime zostaje uwolniony w tym samym momencie co Hank Henshaw, cybernetyczny fałszywy Superman. Łuk zbiera Green Lantern: Sinestro Corps Special #1 — dla tego numeru krążą dwie daty, czerwiec i sierpień 2007 — oraz Green Lantern t. 4 #21-25.

Zostawszy heroldem Anti-Monitora, nosi mundur Sinestro Corps na zbroi i przemianowuje się na Superman-Prime. Dwa powody: w historii dorósł; za kulisami toczący się spór o nazwę „Superboy” robił to słowo niewygodnym, sprawa, w której spadkobiercy współtwórcy Jerry'ego Siegela grali główną rolę.

Pokonuje Iona, Green Lanterna Sodama Yata, wystawiając go na ołów — źródła nie zgadzają się co do numeru zeszytu. Przebija pięścią pierś Anti-Monitora, przeżywa ofiarę Guardiana i wychodzi zalany energią Oa.

W Countdown to Final Crisis, w latach 2007-2008, nosi czarny strój wzorowany na tym, który Superman nosi po swoim zmartwychwstaniu. Szuka Ziemi-Prime: niszczy Ziemię-15 i jej bohaterów, potem torturuje chochlika piątego wymiaru, by odtworzył mu świat. Ma dziewiętnaście lat, a jego dorosły wzrost jest tylko przejściowym skutkiem energii, którą wchłonął.

Od Time Trappera do Death Metal: wyjście Superboya-Prime

Final Crisis: Legion of 3 Worlds, pięć numerów wydanych między 2008 a 2009 rokiem przez Geoffa Johnsa i George'a Péreza, podejmuje go zagubionego w czasie. Time Trapper wysyła go do 31. wieku, znów jako nastolatka: energia Oa jest zużyta.

Niszczy Muzeum Supermana, gdzie jest tylko przypisem, i staje na czele Legion of Super-Villains przeciw trzem Legionom z przyszłości. Ujawnienie jest centralne: ten Time Trapper to postarzały Superboy Prime, a gdy młody uderza w swoją przyszłość, obaj znikają. Uwaga: Time Trapper jest wrogiem Legionu znacznie starszym od niego.

W styczniu i lutym 2010 roku Adventure Comics #4 i #5 pokazują go zamkniętego na Ziemi-Prime, bez mocy, gdy czyta wszystko, co wydano o multiwersum DC: tam znajduje zapowiedź własnej śmierci. Alexander Luthor, już jako Black Lantern, oddaje mu moce, a Prime leci do budynku DC Comics, by dobrać się do scenarzystów.

Łuk kończy się po stronie bohaterów i tego punktu nie wolno pominąć. W Dark Nights: Death Metal — The Secret Origin #1, z datą okładki z grudnia 2020 roku, Scott Snyder i Geoff Johns dają mu wyjście: głaszcze psa Człowieka ze Stali, godzi się, że nie zmieni fikcji, i walczy u boku Supermana. Od 2025 roku DC All In znów stawia go na scenie jako sojusznika.

Na ekranie, w grach i pomyłki, których unikać

Jeden jasny fakt, i dość zaskakujący: Superboy Prime nigdy nie został zaadaptowany. Żaden film, żaden film animowany, żaden serial animowany, żaden serial aktorski. Nikt nigdy go nie zagrał ani nie podłożył mu głosu na ekranie.

Po stronie gier dwa udokumentowane występy: można go przywołać w Scribblenauts Unmasked: A DC Comics Adventure, wydanej w 2013 roku, i jest grywalny w grze mobilnej DC Legends. Internetowy serial fikcyjnych walk zestawił go ze Sentrym z Marvela, głosem Seana Chiplocka: jedyny poświadczony «głos» postaci.

Jest wreszcie wersja z Dark Multiverse, w Tales from the Dark Multiverse: Infinite Crisis #1 (styczeń 2020): Prime zostaje egzekutorem projektu O.M.A.C. Taki wariant jest właśnie materią alternatywnych historii DC.

Podsumowanie

Trzy rzeczy do zatrzymania. Superboy-Prime jest prawdziwym Kal-Elem, nie sobowtórem i nie klonem. Rodzi się w 1985 roku jako sympatyczny bohater i staje się antagonistą dopiero w 2005, pod piórem Geoffa Johnsa. Jego napęd to nie podbój, tylko rozczarowanie czytelnika, który chce, by świat wyglądał jak jego komiksy.

O wydarzeniu, które zabrało mu świat, przejmuje pałeczkę karta poświęcona Crisis on Infinite Earths; o tym, ile to kosztuje Supermana, wznowienie z 2006 roku Busieka i Johnsa opowiada rok bez mocy.