Bruno Mannheim: szef Intergang, od komiksów Jack Kirby po Superman i Lois

Bruno Mannheim, szef Intergang

Bruno Mannheim jest szefem zorganizowanej przestępczości Metropolis. Ani kosmita, ani metaistota, tylko człowiek przezywany „Ugly” już w pierwszym dymku. Niebezpiecznym czyni go Intergang: syndykat zbrodni, którym w końcu pokieruje, zbroi się w broń z Apokolips, planety Darkseid.

Jego miejsce wśród przeciwników Człowieka ze Stali stoi osobno: nie oferuje pojedynku, oferuje organizację. Jego pierwszy czyn złoczyńcy to przyjęcie kontraktu na fotografa Daily Planet. Pięćdziesiąt lat później telewizja zrobi z niego człowieka z dzielnicy, który wyrzuca Supermanowi, że nic nie zmienia.

Jack Kirby i narodziny Intergang

Intergang jest starsza niż jej przyszły szef: pojawia się w Superman's Pal, Jimmy Olsen (vol. 1) #133, datowanym na październik 1970, podpisanym przez Jack Kirby, w samym cyklu Fourth World. Na jej czele Morgan Edge, szef Galaxy Broadcasting System, który właśnie wykupił dziennik Metropolis i w rzeczywistości służy Darkseid.

Mannheim przychodzi sześć numerów i dziewięć miesięcy później, w #139, nie jako szef, tylko jako „boss” pod rozkazami Edge: kiedy ten boi się, że Jimmy Olsen zbliży się do prawdy, jemu każe go usunąć. Numer nadaje ton: Mannheim chwyta Golden Guardian i Newsboy Legion, podaje im posiłek nasączony Pyro-Granulate i oznajmia, że spalą się od środka w ciągu dwudziestu czterech godzin. Guardian wyrwie mu antidotum.

Morgan Edge: trzech mężczyzn, jedno imię

Jedno imię wraca bez przerwy nad Bruno Mannheim. W komiksach Morgan Edge jest magnatem mediów, który kieruje Intergang i ją finansuje, a Mannheim jest najpierw tylko jego podwładnym. Ten Edge sam jest pułapką: opowieść ujawni, że to klon wyprodukowany przez Simyan i Mokkari, podczas gdy prawdziwy Edge jest więziony.

Telewizja dwa razy zamazała trop. Serial dziesięciu sezonów robi z Edge bossa Metropolis, a nowoczesny serial daje to imię Tal-Rho, przyrodniemu bratu Supermana z Kryptonu. Magnat mediów Kirby nie finansuje więc Intergang z Superman & Lois.

Bruno Mannheim staje na czele Intergang

Po wydarzeniu, które przepisało uniwersum DC, Edge znów zostaje szefem, a obala go dziennikarstwo: dziennikarka, którą zatrudnił, by szpiegowała Daily Planet, odwraca operację i karmi reportera w okularach.

Edge pada przed Supermanem od zawału, a Intergang wraca do Bruno Mannheim, który szkolił się na Apokolips u Granny Goodness. Źródła rozchodzą się co do wyzwalacza: jedno zatrzymuje ten zawał, w Adventures of Superman #456 i Action Comics #643, drugie aresztowanie Edge w Action Comics #657. A przecież już pod Morgan Edge nosił tytuł „Chief of Development” i zmontował trzy dywizje egzekucji Intergang: Gassers, Shock Troops, Wall-Crawlers.

Jedno pytanie zostaje otwarte: kto założył Intergang? Jego ojciec Boss Moxie w latach 1940, Morgan Edge w 1970, czy sam Mannheim według późniejszego retconu. Trzy odpowiedzi współistnieją w komiksach.

Happyland, Purge i śmierć z 1992

By wyprać pieniądze Intergang, Mannheim zatrudnia wytwórcę śmiercionośnych zabawek i każe postawić Happyland, park rozrywki. Odrzut Apokolips, Sleez, zaczyna tam porywać dzieci, co ściąga policję, a potem Supermana. Clark Kent kradnie Gillespiemu kompromitującą teczkę, Newstime Magazine publikuje, i Mannheim zostaje aresztowany.

Gillespie, który został szefem na jego miejscu, wysyła androida Purge, by zabił go w więzieniu. Superman wyłącza machinę, a Mannheim odzyskuje kawałek, odwraca technologię i buduje sobie Boom Tube. Rura zapada się w pół drogi: pozorna śmierć, w Action Comics #673, okładka datowana na styczeń 1992, Roger Stern i Bob McLeod. Miasto Supermana wierzy, że się go pozbyło.

52: Crime Bible, która zmienia Intergang w sektę

To, co znów wsadza go w siodło, to śmierć ojca: Boss Moxie ginie z ręki Superboy-Prime w Infinite Crisis #7, kiedy linia Supermana startuje od zera. W tygodniku 52, wydawanym od 10 maja 2006 do maja 2007, postać zmienia naturę.

Mannheim reorganizuje Intergang na podstawie religijnej, wokół kultu, który istniał przed nim, Religion of Crime, pojawiającej się w 52 #11, i jej tekstu, Crime Bible, pojawiającej się w 52 #23. Jej centralną postacią jest Kain, „Pierwszy”, a jej cztery Lessons of Blood to Oszustwo, Pożądanie, Chciwość i Morderstwo. Dźwignią nie są już pieniądze, tylko wiara, a Intergang werbuje dzieci.

Syndykat staje się światowy, od Oolong Island po Science Squad Chang Tzu, który używa pieniędzy Intergang, by budować broń przeciw Black Marvel Family, w 52 #49. Wcześniej jego uczeni wytworzyli Czterech Jeźdźców Apokolips, pojawiających się w 52 #38, którzy zabijają Ozyrysa i Izydę w #44.

Ofiara Gotham i powroty bez wyjaśnienia

Jego ostatni projekt to zrobić z Gotham ognistą jamę Apokolips. Crime Bible zapowiada ofiarę „córki nazwanej dwa razy”, a Mannheim widzi w niej Batwoman, Kate Kane. W 52 #48, wydanym w 2007, Whisper A'Daire porywa Kate, Kyle Abbot zdradza Mannheim, uznając go za oszalałego, a Renée Montoya zostaje Question.

Rytuał obraca się przeciw niemu: Mannheim wbija sztylet w pierś Kate, potem sam pada. Co do autora śmiertelnego ciosu źródła się nie zgadzają — jedno opowiada, że Kate wyrywa sztylet i ciska mu go w plecy, drugie, że przeżywa, staje się olbrzymem i teleportuje się. Pojawia się jednak znów w Batman and the Outsiders (vol. 2) #13, potem we wspomnieniu w Batwoman (vol. 2) #0, kiedy restart numeruje wszystko od nowa: żadne z tych zmartwychwstań nie jest wyjaśnione. Jego przejście z Metropolis do Gotham dało mu tylko innych przeciwników.

Jego środki: nic wrodzonego, wszystko pożyczone

Bruno Mannheim nie jest metaistotą: karta referencyjna przypisuje mu jako umiejętności tylko zastraszanie i dowodzenie. W Action Comics #673 strzela promieniami lasera, które na chwilę rywalizują z wizją cieplną Supermana, ale jest to poświadczone tylko w tym numerze. Apokoliptian Bio-Armor podnosi jego siłę blisko poziomu kryptońskiego: to jedyny powód, dla którego na moment obchodzi skórę, która nie ustępuje. Reszta pochodzi od Darkseid i DeSaad, od robota zabójcy Purge po Neutron Gun.

Jego prawdziwa rysa jest gdzie indziej: siła nigdy go nie załatwia. Mannheim pada przez prasę — Cat Grant i Clark Kent w sprawie Edge, opublikowana teczka w sprawie Happyland. To teczka, której peleryna nie rozwiązuje, a które redakcja Daily Planet załatwia zamiast niej.

Bruno Mannheim na ekranie: animacja, potem Smallville

Wśród wszystkich adaptacji Człowieka ze Stali to animacja dała mu prawdziwy łuk. W serialu animowanym z lat 1990, z głosem Bruce Weitz, trzyma cztery odcinki, od 7 września 1996 do 7 lutego 1998: Kanto przynosi mu technologię Apokolips, potem Darkseid wysyła go do jam niewolników i porzuca na Ziemi, gdzie umiera w ucieczce na motorówce, zatopionej wybuchem reaktora, który sabotował.

Young Justice daje mu głos Kevin Michael Richardson w trzech odcinkach, od 11 listopada 2011 do 9 lipca 2019, i pojawia się, z głosem Trevor Devall, w filmie animowanym z 24 lipca 2018, który adaptuje śmierć bohatera.

Po stronie żywego planu serial o młodości Clark powierza go Dominic Zamprogna w „Stiletto” (8x19), 23 kwietnia 2009. Nie jest tam jeszcze szefem Intergang, tylko człowiekiem od ręki szefa Ace of Clubs: napada na sojuszniczkę Clark i kładzie tego ostatniego fałszywymi banknotami nasączonymi zieloną skałą. Dwie inne adaptacje obchodzą się bez niego: w serialu o parze Intergang należy do Churchów; w niedawnym serialu animowanym to trio prowadzone przez nieprzyjaciółkę o śmiertelnym krzyku.

Bruno Mannheim w Superman & Lois (sezon 3)

To serial czterech sezonów dał postaci jej najbardziej opracowaną wersję. Chad L. Coleman ją wciela, główny antagonista sezonu 3 wobec pary, którą tworzą Superman i Lois Lane z serialu: sezon trzynastu odcinków, od 14 marca do 27 czerwca 2023. Wspomniany już od sezonu 2, pojawia się w 3x01, „Closer”, i wraca w sezonie 4, uwięziony w Stryker's.

Ten Bruno Mannheim jest Afroamerykaninem i wyrósł w Hob's Bay, biednej dzielnicy Metropolis zwanej Suicide Slum. Jego matka umarła na chorobę złapaną przy wysypisku odpadów chemicznych, kiedy miał czternaście lat, a odpowiedzialna firma odmówiła pomocy: stąd jego zdanie-program, nikt nie przyjdzie nas ocalić. Przedstawia się jako filantrop uznany przez swoich i wyrzuca Supermanowi, że gasi pożary, nie tykając tego, co je zapala.

Ma też rodzinę, czego nie ma w komiksach: żonę Peia, graną przez Daya Vaidya, metaistotę od manipulacji dźwiękiem i kobiecą wersję Onomatopoeia, oraz ich syna Matteo, granego przez Spence Moore II, który spotyka się z Natalie Irons, córką inżyniera w zbroi z Metropolis — Natalie, a nie Natasha Irons z komiksów. To Peia zabiła Antony „Boss” Moxie, założyciela Intergang, morderstwo przypisane historycznemu wrogowi Supermana aż do wyznania Mannheim.

Podsumowanie

Zatrzymaj trajektorię: Bruno Mannheim zaczyna jako wykonawca u Jack Kirby, dziedziczy syndykat, którego nie założył, zmienia go w religię, umiera dwa razy, wraca bez wyjaśnienia, potem wynajduje się na nowo w telewizji.

Otwiera dobre drzwi do teczki: Apokolips, dziennikarstwo jako broń i zagrożenie, którego odmowa zabijania nie załatwia. By iść dalej, pożeracz energii pokazuje drugi biegun, a zbrodnia, która doszła do władzy, opowiada ten sam pomysł w garniturze.