Kalibak: najstarszy syn Darkseida rzucony przeciw Supermanowi

Kalibak: kim jest najstarszy syn Darkseida?

Kalibak to New God z Apokolips i w uniwersum DC ma tylko jedną rolę: być najstarszym synem Darkseida. Żadnej cywilnej tożsamości, żadnego pseudonimu, tylko przydomek krążący w komiksach — „Kalibak the Cruel”. Tam gdzie ojciec jest projektem, wolą ujarzmienia wszechświata, syn jest narzędziem kontaktu: nikt go nie pyta o zdanie, po prostu się go wypuszcza na cel.

Karta Who's Who, którą poświęca mu DC, streszcza go w jednym słowie: wojownik. Urodzony na Apokolips, 2,06 m przy 213 kg, przypisany do bliskiego kręgu ojca, czyli do Darkseid's Elite, status zmarły w ostatnim zapisie. To niewiele materiału i jest to logiczne: Kalibak nigdy nie poprowadził serii pod własnym imieniem.

1971: wejście na scenę w założycielskim numerze Kirby'ego

Wszystko zaczyna się od New Gods vol. 1 #1, z datą luty-marzec 1971, pod tytułem „Orion Fights for Earth!”. Jack Kirby robi tam wszystko — scenariusz, rysunki, kierownictwo redakcyjne numeru — a karta indeksowa nosi przy jego nazwisku adnotację „first appearance”.

Ten numer jest fundamentem: Orion, Lightray, Metron, Highfather, Parademons, Apokolips i New Genesis rodzą się tam wszyscy. Darkseid natomiast istniał już wcześniej — pojawił się w Superman's Pal Jimmy Olsen #134, z datą grudzień 1970. Czwarty Świat Kirby'ego wchodzi więc do DC drzwiami Supermana. Seria urywa się szybko, na #11 z października-listopada 1972, a jej tytuł sam jeden streszcza temat tego artykułu: „Darkseid and Sons”, w liczbie mnogiej. Kalibak wraca także w #5 („Spawn”) i w #8.

Suli, jego matka, i trucizna zamówiona przez Heggrę

Imię Suli pojawia się po raz pierwszy właśnie w tym New Gods #11 z 1972 roku. Samą postać pokazano dopiero we wrześniu 1989 roku, w #8 serii New Gods wznowionej w tym właśnie roku, w rozdziale „Bloodline, Part Two” — indeksy przeczą sobie co do numeru tomu tego wznowienia, ale data się zgadza.

Historia utrwalona od tamtej pory jest krótka i czarna. Suli jest uczoną z Apokolips, w niektórych wersjach czarownicą, i jedyną kobietą, którą Darkseid pokochał — źródła różnią się co do statusu tej pary. Królowa Heggra, matka Darkseida, uznaje, że ta kobieta zmiękcza jej syna, i każe ją otruć DeSaadowi — Darkseid każe później otruć Heggrę temu samemu DeSaadowi. Kalibak jest więc synem jedynej miłości swojego ojca i sierotą po morderstwie w rodzinie.

Kalibak wobec Oriona, przyrodniego brata, którego Darkseid szanuje

Dramat tej postaci zawiera się w jednym porównaniu. Darkseid miał dwóch synów z dwiema matkami. Kalibak, zrodzony z Suli, został na Apokolips przy ojcu; Orion, którego matką jest Tigra, został na mocy traktatu oddany New Genesis i wychowany przez Highfathera, i został bohaterem. Obaj pojawiają się już w tym samym numerze z 1971 roku, a pierwotnie Kalibak zostaje rzucony przeciw Orionowi — nie przeciw Supermanowi.

Ojciec szanuje tego drugiego: tego, którego stracił, tego, który z nim walczy. Cała złoczyńcza kariera Kalibaka czyta się jak nieustanne staranie o ten szacunek, a Superman będzie egzaminem wybranym po to, by je zdać. Tę interpretację niosą dwa udokumentowane fakty: tytuł „Darkseid and Sons” z 1972 roku i streszczenie, jakie DC daje jego najbardziej znanemu odcinkowi animowanemu. Trzecie imię czasem zaciemnia to drzewo — Grayven, inny syn Darkseida, zmarły, którego karta wymienia z zastrzeżeniem „domniemany”.

Beta-Club, broń Kalibaka, i to, czym ona nie jest

Beta-Club to atrybut, który identyfikuje Kalibaka, i jedyna broń, jaką przypisują mu wielkie indeksy DC. Narodzona w tym samym numerze co on, w lutym-marcu 1971 roku, nosi również sygnaturę Kirby'ego. Udokumentowane są dwa zastosowania: strzela — wyładowaniami siły albo bolesnymi promieniami nerwowymi — i uderza, bo pozostaje maczugą. Tyle wystarczy, by umieścić ją wśród przedmiotów, które budują mitologię tego uniwersum. Najczęstsza pomyłka jest właśnie tutaj: Promienie Omega wychodzą z oczu Darkseida i należą wyłącznie do niego. Jedno źródło twierdzi, że ojciec wzmocnił syna aż do porównywalnych wiązek; karta DC opisująca jego moce wymienia tylko maczugę, źródła są więc rozbieżne.

Reszta wynika z jego natury: nadludzka siła i wytrzymałość, niemal nieśmiertelność oraz aero-disks do przemieszczania się. Nic z tego nie czyni z niego stratega: jest zastępcą, nie mózgiem. Nie dowodzi przy tym elitą Darkseida — przebywa w niej obok DeSaada, Kanto, Granny Goodness i Virmana Vundabara, a w jednym odcinku animowanym trafia nawet do niewoli u tego ostatniego. Wobec czystej potęgi Człowieka ze Stali spotkanie rozstrzyga się w walce wręcz.

Kalibak kontra Superman: numery, w których obaj się spotykają

Pierwsza dobrze udokumentowana konfrontacja pochodzi z maja 1988 roku: Action Comics #600, „Different Worlds”, autorstwa Johna Byrne'a i George'a Péreza, gdzie Superman i Wonder Woman stają wobec Darkseida, DeSaada, Amazing Grace i Kalibaka. Superman: The Man of Steel #116 (wrzesień 2001) przywraca go na scenę w retrospekcji, a Superman vol. 2 #175 (grudzień 2001), „Doomsday Rex”, autorstwa Jepha Loeba i Eda McGuinnessa, zbiera razem Doomsdaya, Darkseida, Kalibaka i Parademons. Następnie Action Comics #814 (czerwiec 2004) opowiada zwyczajny dzień bohatera, który kończy się przybyciem Darkseida i jego pomagierów, Kalibaka włącznie.

Dwa niedawne łuki ponownie stawiają go na tej drodze. „Imperius Lex”, Superman vol. 4 #33 do #36 (grudzień 2017 - luty 2018), autorstwa Petera J. Tomasiego, Patricka Gleasona i Douga Mahnkego: pozbawiona Darkseida Apokolips rozdziera się od środka, Lex Luthor zostaje tam przywołany jako władca, Superman leci razem z nim, a Kalibak trzyma stronę przeciwną wraz z Granny Goodness i Female Furies. Na koniec Action Comics #1048 (grudzień 2022) i #1049 (styczeń 2023), autorstwa Phillipa Kennedy'ego Johnsona i Mike'a Perkinsa, wpisują go w łuk „Kal-El Returns”.

Kalibak na ekranie: „Father's Day” i seriale animowane

Cały ten temat unosi jeden odcinek. „Father's Day”, wyemitowany 3 października 1997 roku w drugim sezonie wielkiego serialu animowanego o Supermanie z lat 1990, z Michaelem Dornem przy mikrofonie. Streszczenie opublikowane przez producentów nie pozostawia wątpliwości co do motywu: żeby zdobyć przychylność ojca, brutal Kalibak przybywa na Ziemię, by zniszczyć Supermana. I zjawia się dokładnie w dniu, w którym Jonathan i Martha Kent są w Metropolis na Dzień Ojca. Na końcu to Darkseid przychodzi odebrać swojego syna.

Ten sam serial wymienia go w napisach „Apokolips… Now! Part II” (14 lutego 1998) i „Legacy Part II” (12 lutego 2000), ale szczegółowe streszczenia nie podają jego imienia: jego rola jest tam drugorzędna. Pierwszy z nich zachowuje jednak ciekawy wątek — to w nim Darkseid wyparowuje Dana Turpina, policjanta z Metropolis, którego pogrzeb Superman obserwuje z daleka. A przecież to w New Gods #5, obok Kalibaka, Turpin pojawia się po raz pierwszy, w 1971 roku.

Liczą się jeszcze dwa inne pojawienia. W „Hereafter” (29 listopada 2003) Kalibak dołącza do Superman Revenge Squad zebranej po to, by zabić bohatera, razem z Metallem, Livewire, Weather Wizardem i Toymanem. A w „The Ties That Bind” (12 lutego 2005) jest raczej przedmiotem transakcji niż napastnikiem: Granny Goodness odda Oberona tylko wtedy, gdy Mister Miracle i Big Barda wyciągną go z celi.

Ani filmu, ani serialu aktorskiego: nieobecność, która niemal się skończyła

To pytanie każdego czytelnika, który przyszedł tu od filmu: nie istnieje żadne wcielenie aktorskie, ani w DCEU, ani wcześniej. Po stronie seriali odpowiedź jest ta sama — Kalibak nie figuruje na żadnej liście postaci Smallville ani Superman & Lois.

Ta nieobecność niemal się jednak skończyła w 2017 roku: Jason Fuchs, wymieniony przy historii Wonder Woman obok Zacka Snydera i Allana Heinberga, opowiedział w podcaście, że jedna z wersji scenariusza kończyła się sceną po napisach z udziałem Kalibaka. Nie została wybrana, a film wszedł na ekrany bez żadnej scenki po napisach. Najbardziej rozpowszechniona pomyłka dotyczy tu Steppenwolfa: należy on do pokolenia wyżej, po stronie rodziny Darkseida, a nie do jego synów. To Steppenwolf, nie Kalibak, dostał rolę aktorską — zarówno w Justice League z 2017 roku, jak i w długiej wersji Justice League.

W animacji pełnometrażowej również nic nie jest potwierdzone: obsada animowanej adaptacji wojny o Apokolips go nie wymienia, więc ten film traktuje się jako nieobecność. Po stronie gier wideo jest natomiast grywalny albo możliwy do pokonania — zestawienia gier wideo o tym bohaterze liczą go w jednej grze online DC i w dwóch tytułach LEGO, na podstawie jednego jedynego źródła.

Jego śmierci i jego powroty, od tygrysa z Final Crisis do śmierci ojca

Kalibak umiera dwa razy pod koniec lat 2000, a druga śmierć jest najdziwniejsza w całej jego karierze. Najpierw pada w trakcie Death of the New Gods, miniserii wydawanej od grudnia 2007 do marca 2008, wśród New Gods zabitych przez Infinity-Mana, ukrytego pod tożsamością Himona — i który jest, zgodnie z genealogią z jego karty, jego własnym wujem. Indeksy nie mówią, w którym numerze pada.

Druga ma dokładną datę: Final Crisis #6, okładka datowana na styczeń 2009, autorstwa Granta Morrisona. Odrodzony na Ziemi w innej postaci, Kalibak dowodzi oddziałem Tigermen i ginie z ręki Tawky Tawny'ego, mówiącego tygrysa Captaina Marvela, który następnie przejmuje dowodzenie nad jego tygrysami. Indeks numeru nosi adnotację „Kalibak (dies)”.

Wznowienie po Flashpoincie stawia go znowu na nogi, w roli ochroniarza własnego ojca. „Robin Rises”, od Batman and Robin vol. 2 #33 (wrzesień 2014) do #37 (luty 2015), ustawia go wobec Batmana, który wspiął się na Apokolips — objazd, który łączy się z wspólną historią Supermana i Batmana. Potem „Darkseid War”, łuk Justice League vol. 2 otwarty w #40 i zamknięty w #50 (2015-2016), w którym Kalibak pojawia się od #43 (październik 2015) do #50 (czerwiec 2016): jego decydującym numerem jest #44, „The Death of Darkseid” (listopad 2015, Geoff Johns i Jason Fabok), numer, w którym umiera jego ojciec, trafiony przez Black Racera zespolonego siłą z Flashem przez Anti-Monitora. Syn przeżywa ojca i nic po nim nie dziedziczy.

Podsumowanie

Kalibak nie jest mózgiem i właśnie to czyni go czytelnym: jest pięścią, którą Apokolips wysyła wtedy, gdy nie ma już o czym negocjować. Żeby śledzić go po kolei, zacznij od numerów Kirby'ego — New Gods vol. 1 #1, #5 i #11 —, przejdź do Action Comics #600, a potem do „Imperius Lex” i Action Comics #1048-1049.

Po stronie ekranu wystarczy jeden odcinek: „Father's Day” z 1997 roku, w którym mieści się cała postać, wraz z motywem. A żeby się dowiedzieć, ile ten syn naprawdę waży naprzeciw Supermana, hierarchia przeciwników Człowieka ze Stali stawia go na właściwym miejscu — zaraz za ojcem, który zajmuje całe światło, pośród innych zagrożeń przybyłych z kosmosu, takich jak władca Warworld.