Mercy Graves: ochroniarz Lex Luthor, od serialu animowanego do komiksów

Mercy Graves: kim jest ochroniarz Lex Luthor?

Mercy Graves jest kierowcą, ochroniarzem i osobistą asystentką Lex Luthor. Jej prawdziwe imię to Mercy Graves i żadna wersja nie przypisuje jej innej tożsamości cywilnej. Ma tylko jeden poświadczony alias: «Vanilla», kryptonim, który nosi przez czas jednego serialu w latach 2007-2008. Przez dwadzieścia siedem lat nie ma żadnej mocy. Jej wartość jest w całości zawodowa.

Karta odniesienia poświęcona uniwersum animowanemu opisuje jej walkę jako «formę ulicznego kickboxingu» i twierdzi, że w pojedynku pokona każdego poniżej Supermana. Dochodzą prowadzenie, pilotaż, nadzór i zarządzanie firmą. Karty komiksowe zatrzymują zaawansowaną walkę wręcz i broń palną.

Jej prawdziwym atutem nie jest jednak żadna z tych umiejętności: to zaufanie pracodawcy. W całej firmie tylko ona może mówić do niego «Lex». Dla człowieka, który niczego nie deleguje, to status jedyny w swoim rodzaju — i jeden z najbardziej pouczających kątów, by zrozumieć obóz naprzeciw Człowieka ze Stali.

Mercy Graves urodziła się w telewizji, nie w komiksie

W tym cały interes postaci i kolejność się liczy. Serial animowany z lat 1990 startuje na The WB 6 września 1996. Mercy jeszcze jej nie ma: pojawia się osiem dni później, w odcinku, który ustawia Luthora jako przeciwnika i kryptonit jako słabość bohatera.

DC sprowadza ją niemal od razu, ale bocznymi drzwiami: Superman Adventures #1 to tytuł pochodny serialu, nie główna ciągłość. Paul Dini podpisuje tam opowieść «Men of Steel», narysowaną przez Ricka Burchetta i wytuszowaną przez Terry'ego Austina, pod okładką Bruce'a Timma. Mercy występuje jako antagonistka, obok Luthora i Johna Corbena, przyszłego Metallo.

Ta droga nie jest w tym serialu niczym wyjątkowym: Livewire idzie dokładnie tą samą ścieżką, z ekranu na stronę. Lata 1990 to moment, w którym mit Supermana wciąż pisze się w telewizji, zanim komiksy go zatwierdzą.

Banda złodziejek i teczka Luthora

Serial animowany daje jej pochodzenie w kilku zdaniach i to ono przetrwało wszystkie wersje. Mercy dorasta na ulicy, w Metropolis, które nie ma nic z oficjalnej witryny, i prowadzi bandę złodziejek. Pewnego dnia próbuje ukraść teczkę Luthora — jemu, osobiście.

Miliarder nie każe jej aresztować. Uznaje ją za dość bezwzględną i zaradną, by ją zatrudnić, a potem szkoli. Szczegół wart jest więcej niż długi portret: Luthor nie zwerbował profesjonalistki od ochrony, zwerbował jedyną osobę, która odważyła się okraść go z frontu.

To pochodzenie tłumaczy dokładną naturę więzi. Karta uniwersum animowanego pilnuje, by doprecyzować, że ich relacja nie jest ani miłosna, ani służalcza: rozpoznają się jako dwa zwierzęta tego samego gatunku, które się dopełniają. Tym odróżnia się od innych kobiet wokół miliardera i zasługuje na miejsce wśród kobiet, które zaludniają uniwersum bohatera.

Od «My Girl» do «Ghost in the Machine»: odcinki, które ją tworzą

Cztery odcinki wystarczą, by osadzić postać. 23 listopada 1996, w «My Girl», Luthor spotyka się z projektantką mody Laną Lang. Mercy śledzi ją i szpieguje z własnej inicjatywy, odkrywa, że donosi Supermanowi, i otwarcie się cieszy przed upokorzonym szefem: pierwsze pęknięcie duetu.

15 września 1997, w «Identity Crisis», to ona znajduje imię Bizarro: pracownica LexCorp chrzci jednego z wielkich przeciwników bohatera. Dwanaście dni później «Brave New Metropolis» pokazuje ją w alternatywnej rzeczywistości, gdzie Luthor i Superman zrobili z miasta państwo policyjne: dowodzi tam policją reżimu. Serial mówi więc, kim się staje, gdy dać jej władzę.

Zostaje scena, która definiuje wszystko. 29 września 1997, w «Ghost in the Machine», Brainiac przejmuje systemy LexCorp i porywa Luthora. Mercy uznaje się za odpowiedzialną, szuka go i łączy siły z Supermanem, by go odnaleźć. Na końcu, uwięziona pod maszyną w walącym się laboratorium, woła Luthora: on na nią patrzy i odchodzi, by się ratować. To Superman ją stamtąd wyciąga. Ona i tak zostaje lojalna.

1999: wejście do głównej ciągłości DC

Trzy lata po telewizji postać wreszcie przekracza próg tytułów kanonicznych — a źródła nie zamykają tego jednym numerem. Detective Comics #735, z datą sierpień 1999, każe jej wystąpić podczas No Man's Land, w opowieści, w której Luthor robi interesy w Gotham. Problem: wiki DC precyzuje, że jest tam nienazwaną kobietą.

To Adventures of Superman #573, z datą grudzień 1999, nadaje jej imię. Opowieść «Higher Ground», napisana przez Marka Millara i narysowana przez Steve'a Eptinga, przedstawia ją jako jedną z «nowych ochroniarzy Luthora», u boku Hope Taya. Niektóre bazy danych zatrzymują ten numer jako jej pierwszy występ, inne ten z sierpnia. Ostrożne sformułowanie jest jedynym uczciwym: wchodzi w ciągłość w 1999 roku, najpierw bez imienia, potem z imieniem.

To, co naprawdę się zmienia, to układ. Mercy nie jest już sama: duet Hope / Mercy staje się bliską ochroną miliardera na całą następną erę, tę, w której zaprzysięgły wróg bohatera wchodzi do polityki.

Ochroniarz prezydenta Luthora, w duecie z Hope Taya

Najwyższy punkt jej kariery przychodzi z wyborem Luthora do Białego Domu. W President Luthor: Secret Files and Origins #1, z datą marzec 2001, Mercy jest ochroniarzem prezydenta Stanów Zjednoczonych. One-shot otwiera się zresztą na Lexie trenującym walkę przeciw niej.

Jej partnerka natomiast nie wytrzymuje. Hope Taya, stworzona przez Marka Millara i Stuarta Immonena, jest «dobrą» duetu: odwraca się przeciw pracodawcy i rozmawia z dziennikarką Daily Planet. Luthor wymazuje jej pamięć i zamyka ją pod LexCorp; uwalnia ją Superman. Mercy nigdy nie zdradza.

Uniwersum animowane pcha logikę jeszcze dalej. 4 października 2003, w dwóch częściach «Tabula Rasa», Luthor siedzi w więzieniu, a Mercy przejęła kierownictwo LexCorp — prostując rachunki. Wylewa na niego nagromadzone frustracje, mówi, że nie jest jego pieskiem salonowym, i kończy z dłonią Luthora na gardle. 11 czerwca 2005 wciąż stoi na czele firmy, gdy on rusza w politykę.

«Vanilla»: jedyna próba odkupienia postaci

Między listopadem 2007 a październikiem 2008 Infinity, Inc. vol. 2, napisane przez Petera Milligana i narysowane przez Maxa Fiumarę, stawia zakład, którego nikt od tamtej pory nie powtórzył: wyciągnąć Mercy z obozu złoczyńców. Dołącza do drużyny złożonej przez Johna Henry'ego Ironsa, ludzkiego dziedzica Człowieka ze Stali.

W numerze 8 drużyna dostaje kostiumy i kryptonimy: Mercy staje się «Vanilla», a jej maska ukrywa tożsamość przed wszystkimi, Supermanem i Luthorem włącznie. W numerze 10 opuszcza drużynę, przyznając, że nie jest gotowa. Jej karta postaci podaje inny powód, człowieka, którego omal nie zatłukła; żadne źródło nie łączy obu opowieści.

Odcinek mierzy granice postaci: Mercy umie walczyć i prowadzić koncern, ale heroiczny mundur na nią nie pasuje. Wraca do pracy dla Luthora.

Dziedzictwo Amazonek: zasugerowane, nigdy niepotwierdzone

To najbardziej rozpowszechnione twierdzenie o postaci i zarazem najkruchsze. Dwie aluzje w dwadzieścia pięć lat, ani jednej więcej. Pierwsza leży w President Luthor: Secret Files and Origins #1 z marca 2001, gdzie Mercy i Hope przejrzałyby przebranie wiedźmy Circe w wizycie w Białym Domu, która rozpoznałaby je jako Amazonki. Druga pochodzi z Justice League: Cry for Justice #5, z datą styczeń 2010: Prometheus wskazuje ją tam jako Amazonkę i twierdzi, że kupił jej kulę kutą przez Wulkana.

Trzy zastrzeżenia nie pozwalają zrobić z tego faktu. Szczegółowe streszczenie one-shota z 2001 roku nie wspomina tego rozpoznania. Baza odniesienia nie wymienia ani Mercy, ani Hope w obsadzie numeru z 2010. A drugie twierdzenie wychodzi z ust złoczyńcy, bez potwierdzenia w opowieści.

Samo wiki DC pisze, że to dziedzictwo «zostało zasugerowane», ale jego dokładna natura zostaje mglista: zbiegłe, pół-Amazonki, nic nie jest rozstrzygnięte. Jedyna broniąca się redakcja jest więc taka: zasugerowane, nigdy ustalone. Kto szuka jasno udokumentowanego pochodzenia kryptońskiego albo boskiego, znajdzie je raczej po stronie kuzynki bohatera, nie ochroniarza LexCorp.

Od pracownicy bez mocy do cyborga: 2014, 2023 i serce z kryptonitu

Restart New 52 sprowadza ją z powrotem w 2014 roku w Justice League vol. 2 #31, autorstwa Geoff Johns i Douga Mahnkego: brunetka, Amerykanka azjatyckiego pochodzenia, osobista asystentka Luthora i zarządczyni LexCorp pod jego nieobecność. Funkcja się nie rusza; twarz tak.

Prawdziwy zwrot przychodzi w styczniu 2023, wraz ze sprzedażą Lazarus Planet: Assault on Krypton #1. W opowieści «Breakthrough», podpisanej przez Franka Barbiere i Samiego Basriego, Mercy chroni się w wieży LexCorp podczas deszczu żywicy Lazarus. Piorun ją trafia i zmienia w metaczłowieka-cyborga; ona sądzi, że to skutek rzucenia na zbroję LexCorp w chwili uderzenia. Potem broni wieży przed zwierzętami zmutowanymi tą samą żywicą. To jej pierwsza opowieść, w której jest postacią główną, a nie cieniem szefa.

Jej aktualna karta opisuje tę biomechaniczną fizjologię jako żywą wersję zbroi wojennej Luthora: kończyny, które zmieniają się w broń, projekcja energii, regeneracja bez organów życiowych, bezpośredni interfejs z maszynami, nadludzka siła. W 2025 roku, w Superman vol. 6 #24, wszczepia sobie serce z kryptonitu człowieka z metalu o radioaktywnej piersi: nieuzbrojona pracownica z 1996 roku nosi teraz broń, która zabija Supermana.

Jeden szczegół zamyka temat. Animacja już zrobiła z niej cyborga w Young Justice, gdzie zasiada w Świetle z uzbrojonym ramieniem cybernetycznym. Prasa specjalistyczna opisała ulepszenie z 2023 roku jako inspirowane tym serialem: najpierw ekran, potem komiksy, drugi raz.

Mercy Graves na ekranie: głosy animowane i aktorki live action

Lisa Edelstein trzyma głos pierwotny, od serialu animowanego z 1996 roku aż do Justice League Unlimited. Filmy animowane zmieniają aktorkę za każdym razem. Tara Strong w Superman: Brainiac Attacks, 20 czerwca 2006, gdzie przyłapuje fotografa Daily Planet na szukaniu dowodów przeciw Luthorowi. Cree Summer w Superman: Doomsday, gdzie Luthor ją zabija, by żaden świadek nie wiedział, kto wypuścił potwora. Erica Luttrell w animowanym dyptyku z lat 2018-2019 wyjętym z tego samego wydarzenia.

Live action jest krótsze i brutalniejsze. Tao Okamoto gra ją w filmie z 2016 roku, który stawia obu bohaterów naprzeciw siebie, i Luthor ją zabija. Rhona Mitra daje wersję najdalszą w sezonie 4 serialu poświęconego kuzynce bohatera: aktywistka anty-obca, siostra Otisa Gravesa, była partnerka Lexa i przeciwniczka młodszej siostry rodu Luthorów — każda uzbrojona w jedno ramię egzoszkieletu Lexa. Natalie Gumede wreszcie wprowadza ją do Titans na czele Cadmus Laboratories, by tropić klona zrobionego z DNA Supermana i Luthora.

Po stronie rozrywki pojawia się też w filmie animowanym poświęconym zwierzętom DC, gdzie uwalnia świnkę morską Lulu i adoptuje ją w scenie po napisach, podczas gdy Luthor zostaje w celi, oraz w kilku grach wideo, w tym w adaptacji PS2 serialu animowanego wydanej 24 września 2002 w Ameryce Północnej.

Podsumowanie

Mercy Graves trzyma swoje miejsce niezwykłą drogą: najpierw telewizja, potem komiksy, i dwa razy z rzędu — dla swojego istnienia w 1996 roku, potem dla ciała cyborga w 2023. Jeśli chcesz iść za nią po kolei, zacznij od pięciu kluczowych odcinków serialu animowanego, od «A Little Piece of Home» do «Ghost in the Machine», a potem przejdź do Adventures of Superman #573 i do President Luthor: Secret Files and Origins #1.

Zostaje pytanie, które robi interes postaci: czemu zostawać wierną człowiekowi, który zostawia cię pod maszyną? Serial nie odpowiada i dobrze. By wstawić Mercy z powrotem w całość, ranking przeciwników bohatera daje hierarchię, a historia Lex Luthor w kinie pokazuje, jak bardzo jej pracodawca zmienił twarz w ciągu pięćdziesięciu lat.