LexCorp: imperium Lex Luthora, jego wieża w Metropolis i nazwy według adaptacji

LexCorp: firma, która służy Lex Luthorowi za fasadę

LexCorp to konglomerat z siedzibą w Metropolis. Pełna nazwa brzmi LexCorp Incorporated. Siedziba leży w dzielnicy New Troy, w Metropolis, w stanie Delaware, a pierwotny fach to inżynieria lotnicza i kosmiczna. W ciągłości komiksów założycielem jest sam Lex Luthor.

Firma nie jest dekoracją. Służy za fasadę przestępczej działalności swojego szefa i w tym leży cała jej użyteczność fabularna: nielegalne siedzi w legalnym. Notowany konglomerat nie ma twarzy, w którą da się uderzyć. Cały okres, który otwiera się w 1986 roku, opiera się na tej nierównowadze i tłumaczy uporczywe miejsce Luthora wśród przeciwników Człowieka ze Stali.

Sama nazwa natomiast mocno wędruje. Zależnie od adaptacji spółka nazywa się LexCorp, LuthorCorp, LexCorp Industries, L-Corp albo nawet Supercorp. Nie zawsze ma tego samego założyciela ani ten sam pierwotny fach. W telewizyjnej wersji Smallville, na przykład, rodzi się z odszkodowania ubezpieczeniowego i sprzedaje nawozy.

1986: nazwa pojawia się u Maggina, firma rodzi się u Byrne’a

Dwa źródła przeczą sobie w sprawie narodzin LexCorp i lepiej to powiedzieć, niż wybrać jedno. Pierwsze przypisuje stworzenie Elliotowi S. Magginowi i cofa je do Superman vol. 1 #416, datowanego na luty 1986. Drugie wskazuje Johna Byrne’a, bez numeru zeszytu. Oba się bronią, bo nie mówią o tej samej rzeczy.

Słowo pojawia się u Maggina, ale w opowieści o przyszłości. Drugi segment #416 pokazuje dwudziesty pierwszy wiek, w którym Luthor odwrócił się od nienawiści i służy ludzkości; indeks zeszytu umieszcza « LexCorp » wśród miejsc tej przyszłości, obok przedmiotu zwanego LexCorp Holocaster. Dosłownie LexCorp rodzi się więc jako nazwa firmy nawróconego Luthora, w skoku w przód.

Sama rzecz przychodzi kilka miesięcy później. The Man of Steel #4, datowany na listopad 1986, to zeszyt, w którym John Byrne osadza Luthora jako magnata biznesu, na tuszu Dicka Giordana. Przed wielkim restartem DC Luthor był szalonym naukowcem. Potem jest szefem, i zmianę epoki czyta się w całości w tym szczególe.

Wieża LexCorp w Metropolis: 96 pięter w kształcie L

Wieża LexCorp jest jedynym organem imperium, który Superman może naprawdę chwycić. Karta firmy opublikowana przez DC w 1991 roku opisuje ją jako budynek o 96 piętrach, zbudowany w kształcie L, postawiony na wschodnim czubku dzielnicy New Troy. Liczba pochodzi z domowej encyklopedii, nie z obmiaru architekta: żadne dostępne źródło nie podaje wysokości w metrach.

Wcześniej LexCorp nie miało własnych murów. Biura zajmowały ostatnie piętro budynku Daily Planet, potem zwykły biurowiec, tyle czasu, ile Luthor potrzebował, by kupić dość śródmiejskiej ziemi na siedzibę. Wieża przychodzi dopiero potem i przerysowuje sylwetkę miasta.

Zostaje zniszczona w czerwcu 1994 roku, i nie przez bohatera. W Action Comics #700, zworniku łuku The Fall of Metropolis, umierający Luthor grozi miastu zapasem rakiet ultradźwiękowych, a potem rezygnuje, i jego pomocnik Sydney Happersen naciska detonator w jego miejsce; demon Satanus, ukryty pod tożsamością magnata o nazwisku Collin Thornton, kieruje jedną z nich na wieżę LexCorp, która się wali. Siedzibę obala wróg Luthora.

Pięć lat później Superman się wtrąca, a opowieść obwinia jego. W kwietniu 1999 roku, pod wpływem Dominusa, odkrywa, że górne piętra wytwarzają syntetyczny kryptonit. Odcina górną połowę budynku i zabiera ją na orbitę. Luthor każe wystrzelić ten kawałek wieży w Fortecę Samotności, którą niszczy. Sama siedziba skończy kupiona przez Bruce’a Wayne’a.

LexAir, LexOil, LexComp: spis spółek zależnych LexCorp

Spis spółek zależnych jest rozproszony między kartą z 1991 roku, Atlas of the DC Universe i kilkoma luźnymi zeszytami, i czyta się jak rocznik. Dwie linie lotnicze w tarapatach, Inter-Continental Airlines i Atlantic Coast Air Systems, kupione, a potem scalone w LexAir. Naftowy Southwestern Petroleum przemianowany na LexOil. Trzy wielkie banki Metropolis, przejęte pod kontrolę Luthor Financial Groups.

Reszta pokrywa prawie wszystkie fachy: LexComp od komputerów osobistych i jego marka gier Lextendo, LexSea od żeglugi, RoboInc. i North American Robotics od robotyki, Advanced Research Laboratories od badań, SecurCorp od przewozu gotówki, Hell's Gate Disposal Services i Lex-San od odpadów. Good Foods Group prowadzi browary Koul-Brau, restauracje Ralli's, lokale Bun 'N' Run i supermarkety LexMart.

Tylko jedna z tych spółek naprawdę wyszła poza komiksy: Big Belly Burger, sieć fast foodów założona w latach 1950 i kupiona przez LexCorp, debiutująca w czerwcu 1988 roku w Adventures of Superman #441. Potem pojawia się w filmach, serialach i kreskówkach, prawie zawsze bez nazwiska właściciela na ekranie. To najdrobniejszy szczegół karty i ten, który przeżył najlepiej.

Dwie trzecie Metropolis na liście płac

Prawdziwym środkiem LexCorp nie jest broń, tylko powierzchnia władzy. U szczytu spółka zatrudnia, bezpośrednio albo przez spółki zależne, blisko dwie trzecie z jedenastu milionów mieszkańców Metropolis. Liczba znów pochodzi z karty opublikowanej przez DC w 1991 roku, a większość sklepów miasta należy w całości albo w części do imperium.

Serial animowany z lat 1990 każe Luthorowi powiedzieć to samo na głos: blisko dwie trzecie mieszkańców pracuje dla niego, czy o tym wiedzą, czy nie. Formuła streszcza problem lepiej niż walka. Konglomeratu nie wsadza się do więzienia, a bohater, który odmawia zabijania, nie ma żadnego chwytu na bilans.

Władza wychodzi poza miasto. Karta z 1991 roku wymienia placówki w Los Angeles, Denver, Houston, Chicago, Bostonie, a nawet w Gotham City, plus banki, ośrodki badań, rafinerie i fabryki w około dwudziestu krajach, od Australii po Japonię. Deklarowani przeciwnicy są tego samego kalibru: WayneTech i Wayne Enterprises, Galaxy Communications, magazyn Newstime.

LexCom: kiedy LexCorp kupuje Daily Planet

W czerwcu 1998 roku Daily Planet publikuje zdjęcie Leny, córki Luthora. Odpowiedź nie idzie przez siłę. LexCorp składa wrogą ofertę na gazetę, wygrywa ją i zwalnia prawie całą redakcję. Bronią jest tu kapitał: żadna kryptońska moc nie staje na drodze wezwaniu do sprzedaży.

W październiku 1998 roku Luthor otwiera budynek LexCom w dzielnicy Hypersector. Narzucony model stoi czarno na białym kilka miesięcy później, w Action Comics #750: publikować szybko, nie sprawdzać, kopiować innych zamiast badać. To dokładne przeciwieństwo tego, czego bronił historyczny szef redakcji.

Lois Lane trafia na stanowisko pomyślane tak, by nie mogła badać. Gazeta nie jest wolna aż do grudnia 1999 roku: wobec oferty Lois Lane, której nie może odrzucić, Luthor odsprzedaje ją Perry’emu White’owi za jednego dolara. W międzyczasie Luthor wprowadził się do budynku LexCom, na czas odbudowy wieży: spółka medialna posłużyła spółce matce za biuro zastępcze.

Od Talii al Ghul do Mercy Graves: kto kierował LexCorp

Imperium zmienia właściciela kilka razy i każde przejście coś mówi. Kiedy Luthora wybierają na prezydenta Stanów Zjednoczonych, zrywa mosty z firmą i oddaje kierownictwo Talii al Ghul, pod nazwiskiem Talia Head. Po upadku dawnego szefa Talia likwiduje wszystkie aktywa.

Siedzibę w Metropolis kupuje Bruce Wayne. Wayne Enterprises przejmuje zasadniczą część kapitału, a Talia przekazuje sporą część zysków fundacji Wayne Foundation. To koniec imperium jako imperium: odwieczny konkurent nie pokonał go, tylko kupił.

LexCorp odradza się po Infinite Crisis, pod kierownictwem Lany Lang, podczas gdy Luthor, uniewinniony, jest zrujnowany. Lanę zwalniają za to, że pomogła Supermanowi: umowa tego wyraźnie zabraniała. Anegdota mówi wszystko o relacji tej firmy z tym bohaterem.

Restart z 2011 roku daje spółce jeszcze inną rolę: staje się narzędziem, dzięki któremu Luthor robi się niezbędny dla wojska. Tymi środkami współtworzy, z inżynierem Johnem Henrym Ironsem, pancerz Metal-Zero, ten, z którego wyjdzie Metallo.

Supercorp: spółka, którą Luthor przepisuje Supermanowi

W lutym 2023 roku, w Action Comics #1050, Luthor każe wymazać cywilną tożsamość Supermana z pamięci planety. Opowieść nazywa się « Project Blackout » i nosi nazwiska Phillipa Kennedy’ego Johnsona i Mike’a Perkinsa. Wkrótce uwięziony, Luthor nie ma już firmy do kierowania.

Jego odpowiedź jest szczytem urządzenia. W kwietniu 2023 roku, w Superman vol. 6 #1, przepisuje spółkę Supermanowi bez ostrzeżenia i przemianowuje ją na Supercorp. Klauzula zamyka dar: jeśli Superman przekaże kontrolę komukolwiek, spółka się rozwiązuje, a blisko połowa Metropolis traci pracę. Nanoroboty przebudowują budynek i kładą herb bohatera na dachu.

Nazwa wraca w 2025 roku. W maju Superman vol. 6 #24 pokazuje, jak Mercy Graves każe wszczepić pamięć Lexa w klona o imieniu X-El. W sierpniu, w #27, Lex opuszcza Metropolis i przepisuje Supercorp Mercy, która od razu oddaje mu nazwę LexCorp, zapowiadając, że pomoże Supermanowi, kiedy ją poproszą. Firma, która nosi imię Luthora, nie jest więc już przez niego kierowana.

LuthorCorp w Smallville: firma Lionela Luthora

Smallville, emitowane od 16 października 2001 do 13 maja 2011, daje najbogatszy przypadek w sprawie nazw. Firma nie nazywa się LexCorp, tylko LuthorCorp. Nie zakłada jej Lex, tylko jego ojciec Lionel, za pieniądze z odszkodowania ubezpieczeniowego ściągniętego po pożarze, który zabił jego rodziców. A jej fach to ani lotnictwo, ani finanse: to nawozy, pestycydy i maszyny rolnicze, pod hasłem, które obiecuje, że rzeczy będą rosły.

W serialu są jednak dwa LexCorp. W sezonie 1 Lex Michaela Rosenbauma zamienia fabrykę nawozów numer 3, zamkniętą przez ojca, w « LexCorp », przez wykup pracowników; Lionel odbiera ją szantażem w sezonie 2 i fabryka znów staje się LuthorCorp Plant Number Three. W finale z 13 maja 2011 eksplozja zrzuca litery z szyldu LuthorCorp, a skorupa z grubsza literuje « LEXCORP ».

Mury za to stoją w sercu serialu. LuthorCorp Plaza to wieżowiec tuż obok Daily Planet: konflikt jest wpisany w plan katastralny. Jest lądowisko na dachu, biuro Lionela na piętrze 40 — skąd Lex zrzuca go w sezonie 7, w kwietniu 2008 — i tajne piętro, Level 33.1. Następny sezon stawia Tess Mercer na czele firmy, która kupiła Daily Planet w grudniu 2007; Oliver Queen wchodzi potem do kapitału, ale zapowiedziana fuzja z Queen Industries nigdy się nie potwierdza, a szyld wciąż nosi nazwę LuthorCorp lata później, długo po początkach Clarka Kenta Toma Wellinga.

Nazwy LexCorp według adaptacji, od DCEU po film z 2025 roku

W kinie nazwa zależy od reżysera. W Man of Steel (2013) spółka nie jest nazwana jako osoba prawna, ale jej niedokończona wieża służy za plan ostatniej walki i tam zostaje zniszczona; budowa pokazywała tablicę dumy, bez wypadku od 106 dni.

W Batman v Superman (2016) nazywa się LexCorp Industries i nie zakłada jej Lex. Jego ojciec, Alexander Luthor Sr., założył ją i dał jej własne imię; dodatki produkcyjne — przewodnik tie-in i sponsorowana strona opublikowana przez Fortune w 2015 roku — dodają, że był imigrantem z Niemiec Wschodnich, przybyłym z petrochemii i ciężkich maszyn, i że Lex dziedziczy przy jego śmierci w 2000 roku, ale film tego nie mówi. Lex Jessego Eisenberga streszcza to zdaniem powiedzianym po angielsku, « He was the Lex in front of the Corp. » Wieża, przy LexCorp Plaza, jest przedstawiona jako najwyższy budynek miasta i zostaje ciężko uszkodzona podczas starcia z Doomsday.

Film z 2025 roku łamie zwyczaj: firma nazywa się LuthorCorp, nie LexCorp. Jej siedziba, LuthorCorp Tower, stoi w New Troy, Metropolis, Delaware — dokładnie w dzielnicy i stanie wieży LexCorp z komiksów. Wystawione hasło obiecuje budować lepszy świat. Dwóch pracowników jest wymienionych w napisach końcowych, Otis Berg i Sydney Happersen: drugi pochodzi z komiksów, stworzony przez Johna Byrne’a, pierwszy z filmu z 1978 roku, który wymyślił Otisa, zanim komiksy go podchwyciły.

Na ekranie LuthorCorp montuje siłę interwencyjną PlanetWatch, sprzedaną Pentagonowi jako zastępstwo Supermana: najemnicy Raptors są jej żołnierzami, klon Ultraman i inżynierka Angela Spica są jej rekrutami. Firma finansuje też kieszonkowy wszechświat, w którym Luthor zamyka wrogów. Wywiady z produkcji dodają prehistorię, której film nie pokazuje: firma miałaby zacząć jako wytwórca pestycydów, zanim rozkwitła dzięki bardzo wydajnej baterii, a potem oszczędnym samochodom. Trzeba to brać jako wypowiedź ekipy, nie jako fakt ustalony na ekranie.

Gdzie indziej nazwa służy za wskazówkę, kto trzyma klucze. W Supergirl spółka założona przez Lionela staje się L-Corp, kiedy Lena Luthor przejmuje stery, od sezonu 2, w 2016 roku: zmienia nazwę, by oderwać się od brata, dokładne przeciwieństwo gestu Luthora, który swoją przemianowuje na Supercorp. W My Adventures with Superman LexCorp na początku w ogóle nie istnieje: Luthor zakłada je w sezonie 2 za pieniądze Task Force X, a Amanda Waller zamyka je w sezonie 3.

Podsumowanie

LexCorp to nie kryjówka, to bilans. To także czyni z niej tak trwałego przeciwnika: człowieka można aresztować, schematu organizacyjnego nie. Wieża o 96 piętrach jest jedyną częścią imperium, którą Superman może chwycić, i dwa razy, kiedy jej dotyka, opowieść obwinia jego: odcina laboratorium, a kawałek wieży wraca, by zniszczyć jego własne rzeczy.

Jeśli szukałeś biografii założyciela, jest w osobnej teczce: tutaj główną postacią jest spółka. A jeśli z tytułu trzeba zatrzymać jedno, to to: « LexCorp w filmach » jest prawdziwe tylko w połowie. Nazwa zmienia się prawie w każdej adaptacji i za każdym razem wskazuje, kto naprawdę trzyma klucze — Lionel, Lena, Mercy albo asystentka, którą ciąga korytarzami od 1978 roku.