Otto Binder: scenarzysta Supergirl, Krypto i Brainiaca

Kim jest Otto Binder? Od science fiction do komiksów

Otto Oscar Binder urodził się 26 sierpnia 1911 roku w Bessemer w stanie Michigan, w rodzinie pochodzącej z Austrii, która w 1922 roku osiadła w Chicago. Wraz ze starszym bratem Earlem zafascynował się science fiction. Bracia podpisywali się wspólnie jako „Eando Binder”, od „E and O”, czyli ich inicjałów, i w 1932 roku opublikowali pierwsze opowiadanie w Amazing Stories. Z czasem Otto zaczął pisać pod tym pseudonimem sam.

W tym okresie wymyślił robota o imieniu Adam Link. W opowiadaniu „I, Robot”, opublikowanym w styczniu 1939 roku, maszyna opowiadała, jak niesłusznie oskarżono ją o zabicie własnego twórcy. Młody Isaac Asimov przeczytał to opowiadanie i dwa miesiące później zaczął własny cykl o robotach. W 1950 roku wydawca Asimova, mimo protestów autora, zatytułował jego zbiór opowiadań I, Robot; we Francji ukazał się on jako Les Robots. Asimov przyznał później, że historia Bindera wyprzedziła jego własną.

Binder pisał też dla Thrilling Wonder Stories, magazynu kierowanego przez Morta Weisingera. Zapamiętaj to nazwisko: w DC Weisinger pokieruje później tytułami o Supermanie.

W wydawnictwie Fawcett: pióro Captain Marvela

Binder trafił do świata komiksu w 1939 roku, do studia Harry'ego „A” Cheslera, gdzie jako rysownik pracował jego brat Jack. Następnie przeszedł do Fawcett, wydawcy Captain Marvela, którego w lutym 1940 roku wprowadzili w Whiz Comics #2 Bill Parker i C. C. Beck: dzięki czarodziejowi Shazamowi młody Billy Batson stawał się tam niezwykle potężnym dorosłym. Redaktor Ed Herron powierzył Binderowi tego bohatera, a według samego scenarzysty jego pierwsza komiksowa historia o Captain Marvelu ukazała się w Captain Marvel Adventures #9 z kwietnia 1942 roku.

Binder i Marc Swayze stworzyli Mary Marvel, siostrę bliźniaczkę Billy'ego, w Captain Marvel Adventures #18 z grudnia 1942 roku. Z kolei z C. C. Beckiem Binder wprowadził Black Adama, dawnego egipskiego wybrańca czarodzieja, który przeszedł na stronę zła, w The Marvel Family #1 w grudniu 1945 roku, a następnie mówiącego tygrysa o imieniu Tawky Tawny w Captain Marvel Adventures #79 w grudniu 1947 roku.

Według wyliczeń E. Nelsona Bridwella, scenarzysty i redaktora w DC, Binder napisał 986 z mniej więcej 1740 historii o rodzinie Marvelów, czyli ponad połowę. W latach 1940–1949 Captain Marvel sprzedawał się lepiej niż Superman, a ten sukces miał drogo kosztować Fawcett.

Proces Fawcett–DC i przejście do Supermana

Superman narodził się w 1938 roku w Action Comics #1, spod pióra Jerry'ego Siegela i Joego Shustera. Dla jego wydawcy Captain Marvel był jedynie kopią: ta sama siła, ta sama peleryna i tożsamość ukryta za zawodem reportera. We wrześniu 1941 roku firmy, z których później powstało DC, pozwały więc Fawcett do sądu. Proces rozpoczął się dopiero w marcu 1948 roku.

Sędzia pierwszej instancji uznał, że doszło do naśladownictwa, ale przyznał rację wydawnictwu Fawcett, ponieważ niektóre paski komiksowe z Supermanem publikowane w gazetach nie były chronione prawem autorskim. W 1951 roku sąd apelacyjny pod przewodnictwem sędziego Learneda Handa orzekł na korzyść DC. Fawcett wolał zawrzeć ugodę: w 1953 roku wydawca zgodził się zapłacić 400 000 dolarów i nigdy więcej nie publikować Captain Marvela.

Fawcett zamknął wtedy swój dział komiksowy i zwolnił Bindera. Ten pisał już zresztą dla DC od 1948 roku; od 1954 roku był jednym ze stałych scenarzystów tytułów o Supermanie. Mrugnięcie okiem na koniec: w 1972 roku DC przejęło Captain Marvela na licencji, a w Shazam! #1 z lutego 1973 roku Binder pojawił się na chwilę jako postać.

Otto Binder w DC: Jimmy Olsen i jego przemiany

W DC Binder ponownie spotkał Morta Weisingera. W 1954 roku, uskrzydlone sukcesem, jaki Jimmy odniósł w telewizji, DC uruchomiło serię poświęconą Jimmy'emu Olsenowi, młodemu reporterowi Daily Planet. Pierwszy numer, datowany na wrzesień–październik 1954 roku, zawierał trzy historie napisane przez Bindera i narysowane przez Curta Swana. To w nim pojawił się zegarek-sygnalizator, ultradźwiękowe urządzenie, dzięki któremu Jimmy może wezwać Supermana.

Binder napisał tam wiele historii o przemianach Jimmy'ego, często razem ze Swanem. W numerze #22 z sierpnia 1957 roku maszyna przyspieszyła jego ewolucję i zmieniła go w człowieka przyszłości z superumysłem. W numerze #31, we wrześniu 1958 roku, stał się Elastic Ladem, rozciągliwym chłopakiem. W kwietniu 1960 roku, w numerze #44, magiczny eliksir zamienił go nawet w wilkołaka.

Duet stworzył też Lucy Lane, siostrę Lois Lane, w numerze #36 z kwietnia 1959 roku: mimo kolejnych rozstań pozostała ona miłością Jimmy'ego aż do końca serii. Te pełne gadżetów historie są typowe dla Srebrnej Ery Supermana.

1955: Krypto, pies z Kryptona

W 1955 roku Binder dał Superboyowi, nastoletniej wersji bohatera, towarzysza. W Adventure Comics #210 z marca 1955 roku historię „The Super-Dog from Krypton!” napisał Binder, ołówkiem narysował Curt Swan, a tusz nałożył Sy Barry. Biały pies obdarzony supermocami siał zamęt w Smallville, a Superboy odkrył kryptońską rakietę, która go przywiozła.

Na Kryptonie Jor-El przetestował wcześniej prototyp rakiety, umieszczając w niej szczeniaka swojego syna. Zepchnięta z kursu przez meteoryt rakieta błąkała się w kosmosie, zanim wylądowała na Ziemi. Pod koniec historii Krypto znów wyruszył, by badać kosmos, a Superboy został sam.

Rozłąka nie trwała długo: cztery numery później, w Adventure Comics #214 z lipca 1955 roku, Binder i Swan sprowadzili go z powrotem. Krypto zagościł na stałe w przygodach Superboya, a potem Supermana, i z czasem dołączył do Legionu Superzwierząt. W 2025 roku zadebiutował w kinie aktorskim, w filmie Superman.

1958: Legion, Brainiac i miasto Kandor

W 1958 roku Binder sypał pomysłami jak z rękawa. W Adventure Comics #247 z kwietnia, z rysunkami Ala Plastino, Superboy poznał troje nastolatków z 30. wieku: Cosmic Boya, Lightning Boya, przyszłego Lightning Lada, i Saturn Girl. Jako członkowie klubu – Legionu Superbohaterów – poddali go próbom kwalifikacyjnym. Legion powrócił dopiero w grudniu 1959 roku, tym razem spod pióra Jerry'ego Siegela.

W lipcu 1958 roku numer Action Comics #242, znów z rysunkami Plastino, postawił Supermana naprzeciw Brainiaca, zielonoskórego kosmity, który pomniejszał całe miasta, łącznie z Metropolis, i zamykał je w butelkach, by na nowo zaludnić swoją planetę. Na okładce Curta Swana Brainiac nosił już na czaszce swoje elektrody; w samej historii był łysym naukowcem.

Na pokładzie statku Brainiaca Superman znalazł zminiaturyzowane miasto z Kryptona, Kandor. Nie mając energii, by je powiększyć, umieścił je w swojej Fortecy Samotności. Sam Brainiac z czasem zmienił naturę: w 1964 roku, w Superman #167, Cary Bates i Edmond Hamilton uczynili z niego komputer w ludzkiej postaci.

Otto Binder i narodziny Supergirl

Zanim pojawiła się Supergirl, była Super-Girl. W Superman #123 z sierpnia 1958 roku, z rysunkami Dicka Spranga, Binder wymyślił dziewczynę o mocach Supermana, zrodzoną z życzenia Jimmy'ego Olsena dzięki magicznemu totemowi. Pod koniec poświęciła się, by osłonić bohatera przed kryptonitowym meteorytem, a Jimmy kolejnym życzeniem sprawił, że zniknęła, zanim zdążyła umrzeć.

Prawdziwa Supergirl pojawiła się dziewięć miesięcy później, na końcu numeru Action Comics #252 z maja 1959 roku: scenariusz napisał Binder, rysunki wykonał Al Plastino, a okładkę Curt Swan. Kara Zor-El, córka Zor-Ela, wuja Supermana, dorastała w Argo City, mieście z Kryptona wyrzuconym w kosmos, którego grunt, zamieniony w kryptonit, zatruł mieszkańców. Superman umieścił ją w sierocińcu w Midvale pod nazwiskiem Linda Lee: miała być jego tajną bronią. W tym samym numerze zadebiutował też Metallo, ale jego historię napisał Robert Bernstein.

To nie była pierwsza bohaterka Bindera: w wydawnictwie Fawcett stworzył on już wcześniej Mary Marvel. Supergirl pozostawała ukryta przed światem aż do Action Comics #285 z lutego 1962 roku. Zabita przez Anti-Monitora w Crisis on Infinite Earths #7 z października 1985 roku, zniknęła z ciągłości. Nowa Kara Zor-El pojawiła się w 2004 roku w wątku „The Supergirl from Krypton”, który przejął tytuł historii z 1959 roku.

Bizarro, Titano, Beppo: sobowtóry i superzwierzęta

Binder wymyślał też zdumiewające stworzenia. W Superboy #68 z października 1958 roku, z rysunkami George'a Pappa, promień duplikujący pewnego naukowca stworzył nieudaną kopię Superboya o trupio bladej skórze: pierwszego Bizarro. Autorstwo pomysłu wciąż budzi spory: Alvin Schwartz, scenarzysta prasowego Supermana, zawsze twierdził, że to on go wymyślił, a jego Bizarro pojawił się w pasku komiksowym zaraz potem, od końca sierpnia do grudnia 1958 roku. Według historyka Marka Evaniera Bizarro znany publiczności więcej zawdzięcza Schwartzowi.

Binder rozwinął jednak tę postać: w lipcu 1959 roku, w Action Comics #254, Lex Luthor zbudował dorosłego Bizarro, a w kwietniu 1960 roku, w Action Comics #263, Bizarro dostali własną planetę, Htrae, czyli „Earth” czytane wspak: Bizarro World. W Superman #127 z lutego 1959 roku, z rysunkami Wayne'a Boringa, szympans Toto wrócił z kosmosu jako olbrzym: był to Titano, którego oczy miotały promienie kryptonitu. Wreszcie w Superboy #76, w październiku 1959 roku, Binder i George Papp wymyślili małpkę z Kryptona ukrytą w rakiecie małego Kal-Ela: to przyszły Beppo.

Czasem przypisuje mu się też Strefę Widmo, więzienie dla kryptońskich przestępców. Pojawiła się ona jednak w Adventure Comics #283 z kwietnia 1961 roku, w historii Roberta Bernsteina i George'a Pappa, która wprowadziła również generała Zoda.

Dziedzictwo Otto Bindera od 1969 do 2026 roku

Lata 1960–1969 okazały się dla niego mroczniejsze. W 1960 roku Binder utopił oszczędności w Space World, magazynie o kosmosie, który doprowadził go do ruiny. W 1967 roku jego jedyna córka, Mary, zginęła w wieku 14 lat, potrącona przez samochód. Jego ostatnia historia o Supermanie, „The Cage of Doom”, ukazała się w Action Comics #377 z czerwca 1969 roku, z rysunkami Curta Swana. Binder odszedł wtedy z DC i wyjechał na północ stanu Nowy Jork. Zmarł w październiku 1974 roku w wieku 63 lat.

W 1986 roku restart przeprowadzony przez Johna Byrne'a uczynił Supermana jedynym ocalałym z Kryptona: Supergirl, Krypto i Kandor zniknęły, przynajmniej na jakiś czas. W 2026 roku film Supergirl z Milly Alcock połączył na ekranie Karę i Krypto, dwie postacie zrodzone pod piórem Bindera.

W pierwszym odcinku serialu Supergirl, wyemitowanym w Stanach Zjednoczonych 26 października 2015 roku, Kara ratuje samolot, który o włos mija most im. Otto Bindera. Pierwszy odcinek sezonu 3 serialu My Adventures with Superman, który miał premierę w czerwcu 2026 roku, pokazuje grób dr. George'a Otto Bindera, naukowca, który wychował Bizarro: to ukłon w stronę Bindera i zapewne także George'a Pappa, rysownika pierwszego Bizarro. Sam Binder został pośmiertnie wprowadzony do Jack Kirby Hall of Fame w 1999 roku i do Eisner Hall of Fame w 2004 roku, a w 2010 roku otrzymał nagrodę Billa Fingera.

Podsumowanie

Otto Binder nie wymyślił Supermana, ale dał mu sporą część jego otoczenia: psa, kuzynkę, wroga kolekcjonującego miasta i nieudanego sobowtóra, po których wciąż sięgają filmy i seriale.

Aby osadzić te postacie w życiorysie bohatera, zanurz się w pełnej historii Supermana. A żeby śledzić losy psa zrodzonego pod piórem Bindera, poznaj wszystko o Krypto.